Ik weet niet hoe het komt

November 29th, 2008

maar ik moet bleiten bij het minste.

Ik las het bij Lilith, en verdorie, ik begreep het gelijk geen ander.

Als ik een madame aan de kassa zie sukkelen met haar centjes, als Anouk zegt hoe graag ze me ziet, als ik weeral een meneer aan de lijn heb die het zo moeilijk heeft met de zaken.

Levendig stel ik me dat voor, die ellende, met heelder verhalen en ontknopingen toe.

Hoe graag ik in de bres zou springen en helpen.

Ik zou soms zo een beetje mijn hele hebben en houden weggeven, en het zou me niks kunnen schelen, denk ik zo.

Marie=bleitekous.
Dat is wat me te wachten staat deze winter, ik voel het gelijk aankomen.

3 Responses to “Ik weet niet hoe het komt”

  1. nonkel choco Says:

    ik weet het Marie,maar wat kan je daar aan doen? alleen goed doen voor je kids, en je ventje, en voor de rest?????t’leven gaat verder zeker?denk je dat er één iemand denkt wat meter mee maakt? via telenet bellen ze allemaal gratis , en we horen Niemand, dus….na dit komt het andere

  2. Nonkel Bram Says:

    ik denk elke dag aan meter en probeer haar af en toe eens te bellen… dus er is zeker wel één iemand ze nonkeltje 😉 en veel meer dan je denkt! tot zaterdag

  3. Lieve Says:

    Ja Marie, ik ben ook zo en t is erg als je dan niet kan helpen. Nu weer met die terroristen in Mumbai, wat hebben die mensen angst gehad, on-schuldige zijn gestorven en weer wezenkinderen. Een vriend zit al dagen in Bangkok en kan niet terugvliegen, zijn dochter is hier en slaapt ook niet meer. Op de vraag waarom kunnen wij geen antwoord geven. Zorg voor een warme omgeving voor je kindjes en familie, dat is wat geruststellend, al hangt ze uren op je arm !!!

Leave a Reply