Uil plus Leeuwerik

November 30th, 2007

Gisteren het boekje ‘Uil plus Leeuwerik’ cadeau gekregen voor Clarisse.
Geschreven door Ianca Fleerackers.
Ze is er nu nog wat klein voor, maar wij hebben hier een ander leesmonster in huis dat er wel groot genoeg voor is. En ik test alle kinderliteratuur eerst op Anouk. Ik lees voor, laat haar lezen, doe maar, en dan zie en hoor en voel ik hoe ze reageert.
Meestal delen we elkaars mening, een enkele keer niet. Bij Gerda Dendooven, die ik grafisch wel sterk vind, bijvoorbeeld. Anouk vindt er niks aan, echt niet. Zelfs inhoudelijk kunnen de boeken haar niet boeien. Maar ik blijf ze aanreiken, om de verscheidenheid groot te houden. Smaken evolueren, u weet wel. Referentiekaders zijn nodig om een goede smaak te ontwikkelen, het kan niet anders.

Gisteren voorleestijd. We doen het vaak samen: zij een blaadje, dan ik, zij wat regels, ik de moeilijke woorden. Dat werkt, en dan vooral bij meer toegankelijke verhalen (denkt aan Geronimo Stilton, Marc De Bel).
Soms werkt het niet, wanneer de inhoud van die strekking is dat men wat meer tijd nodig heeft die te laten bezinken (denkt aan Kikker, en aan verhalen van Paul Verrept). Als ik Anouk bij dergelijke boeken zelf laat lezen, primeert het leestechnische, en gaat een zeer groot (belangrijk) inhoudelijk deel verloren.
Zo ook bij Uil plus Leeuwerik. Een mini-verhaaltje, treffend geïllustreerd door Sebastiaan Van Doninck.
Een klein verhaal over boezemvrienden en hun moeilijkheden. Het lijkt mij echt, meestal zelfs zeer mooi verwoord, in een sobere stijl. Ik schrik van Sebastiaan Van Doninck, want ik ken hem niet, maar hou wel van zijn illustraties (ik wil nog van dat).
Anouk luistert, vraagt, geeft aanwijzingen en denkt volgens mij heel veel na. Haar mening komt later, dat weet ik ondertussen wel. Wat haar wel bijblijft, is het volgende: ‘Dit verhaaltje loopt niet goed af, mama. Jammer. Maar niet alle verhalen kunnen goed aflopen hé.’
Wat ze er verder van vindt, vertelt ze mij (of haar vriendinnen) later wel.

Voor mij is het geslaagd, ik kijk uit naar vanavond, want dan lezen we ‘Zwaan’, dezelfde auteur en illustrator.
Vervolgboekje.
Ook cadeau gekregen.

Wij hebben veel geluk met onze vrienden, wij.

No Responses to “Uil plus Leeuwerik”

  1. Tante ingrid Says:

    Ik ben inderdaad ook een beetje de mening toegedaan dat voorlezen,samen het boek in handen nemen, doorbladeren, erin snuffelen, prentjes bekijken,erover babbelen even belangrijk is als het lezen op zich.Want technisch lezen beperkt al heel gauw de diepte van het verhaal, het begrijpen, je laten meeslepen…
    Ja, ook voor GROTE mensen is dit het geval: denk maar eens aan en boek in een vreemde taal die je niet zo machtig bent, aan een te moeilijk boek…
    Lezen is een kwestie van voortdurend zoeken,interesse en vooral veel tijd!
    Bij jullie zijn in ieder geval voldoende boeken in huis en dat op zich is al heel belangrijk.Weet je dat in al de jaren dat ik les gaf er heel vaak kinderen waren die thuis niet de minste leesvoer vonden.Onvoorstelbaar en onbegrijpelijk, maar vooral zo jammer voor al die jonge mensen die voor zo veel ontvankelijk zijn en zo’n mooie (en goedkope) vorming moeten missen.Ik heb zéér veel voorgelezen en ik ben er nog altijd van overtuigd dat het helpt!

  2. Tante ingrid Says:

    Gisterenavond “De kunst van het verleiden”dr Majo de Saedeleer gelezen in de Standaard.Moet je eens lezen!!!(opinie en analyse)

  3. anouk Says:

    Uil en Leeuwerik heb ik al gelezen met mama.Het is een heel leuk boek.

Leave a Reply