Derde keer, goede keer

November 26th, 2007

Een leuze die bij het krijgen en hebben van kinderen niet opgaat, dat is zeker.
Ik geniet voor de derde keer van deze thuis-periode (al is ze deze keer veel langer, en ook een stuk rustiger). Een vriendin zei me, nog niet zo lang geleden: ‘Jammer dat een mens stopt bij 2 of 3, net dat heb je het onder de knie’. Een stelling die wat vreemd klinkt, maar een grote waarheid bevat.

Alles loopt zo vlotjes, bij een derde kindje, want het lijkt of je zelfvertrouwen verdriedubbeld is. Slaapligging, aantal voedingen, mutsje aan, niet te koud, krampjes, kaka doen, je beleeft het allemaal op een andee manier dan bij je eerste kindje. Je stelt je niet meer zoveel vragen (soms nog één keer), je laat het allemaal wat op je afkomen en ziet altijd dat het goed is. Heerlijk gevoel. En ook al denk ik dat ik deze baby bewuster meemaak, het het veel te maken met het feit dat ik er al 2 vooraf had. Die hebben de weg geplaveid, en nu wandel ik er met veel meer gemak over.

Jong mama worden en zijn, zoals bij de 2 andere, is anders. Men is veel kritischer, ik was veel nonchalanter, en je hebt met heel wat kritiek en vooroordelen af te rekenen (cliché en waarheid). Nu niet, nu vond ik het zelf wat stoer in de kraamkliniek…
‘Een eerste, madam? ‘k Zal eens tonen hoe het kindje in ‘t bad moet, madam.’
‘Neen, ‘t is mijn derde.’
‘Uw derde??? Hoe oud ben je wel?’ (alsof je persé oude moet zijn om 3 kinderen te hebben)
‘Ah, dan zal ‘t wel lukken zeker.’

En ja hoor, het lukt wel, wees daar maar zeker van.

Leave a Reply