Dag Gent

November 26th, 2007

Een dag in onze eigen stad. Een mens zou dat eens meer moeten doen.
Wij winkelen wel in Gent, gaan er op café, uit eten, en hebben er bijgevolg onze préféréés, maar daar blijft het dan ook vaak bij. Veel te vaak, we zouden meer eens uit die sleur moeten raken.
Vandaag was zo’n dag. We hadden de Arguswandeling nog te goed, en dochterlief wou persé naar het Gravensteen. Dus, hop, de stad in!

Het Gravensteen is gratis te bezoeken voor Gentenaars, leuk meegenomen. Ik heb het Gravensteen al uitgebreid bezocht met mijn leerlingen (én gids), en ‘t was mij goed bevallen. Spectaculair, een heus kasteel in het midden van je stad, je zou voor minder duizelen. Anouk weet meer over het Gravensteen dan ik kon vermoeden, en extra weetjes zijn voor kinderen altijd leuk (Waarom waren er vroeger 2 toiletten in het Gravensteen? Eén voor jongens en één voor meisjes. Neen!). Jan was nog nooit in het Gravensteen geweest (foei) en had ogen tekort. Gelukkig hadden wij de draagdoek bij (nog een reden te meer), want met de buggy ‘hef je jezelf een lumbago’. Het viel mij op dat de foltertuigen het hoogst scoren als het over het aantal bezoekers in één ruimte gaat. Mensen houden van sensatie, dat is duidelijk. Anouk was ondersteboven ‘van die meneer die wel 100 liter water moet drinken, tot hij stikt’, en dacht dat graven in Gravensteen van opgraven komt. Kortom, we hebben weer wat opgestoken, en het was nog plezierig ook.

Stad verdient frietjes, en die hebben we gegeten op Sint-Jacobs. Lekker, lekker, ook al stonden we te foeteren op de veel te strakke wind en de erg koude handen.

De Arguswandeling was aangenaam, echt waar.’k Heb een nieuwe straat ontdekt (waar ik heel graag in zou wonen) en wel 10 keer het verhaal van de Mammelokker verteld. Met de borstvoeding hier in huis, was het dus te spectaculairder… Anouk bleef het maar hebben over Keizer Karel, waar ze het haalt, ik weet het niet, maar het rook naar immense bewondering. Amai, die keizer.We kregen de kans om om ter hoogst te schommelen in het Astridpark en zij won.

Afsluiter in de Fabula Rasa, met warme chocomelk en Westmalle Tripel, en een zalige babbel met de liefste cafébazin van heel Gent. Onze kleinste liet het zich allemaal heel erg welgevallen, want ze ging van arm naar arm en sliep de hele tijd door.

Een doetje, zeiden de mensen.
Ze zal blond worden, zeiden de mensen.
‘t Is echte liefde, bij jullie, zeiden de mensen.

En omdat het bij ons echte liefde was, was het weekend compleet en geslaagd.

  

One Response to “Dag Gent”

  1. Tante ingrid Says:

    Dacht hier deze morgen iets gelezen te hebben van nonkel Frank?!?
    Ik wilde het in ieder geval beamen : een column hier en daar.. en waarom geen mooi kinderboek voor je twee superdochters?Jij kanhet zeker!!!

Leave a Reply