Noem mij maar Flop!

May 21st, 2008

Noem mij maar Flop.

Ragfijn zal ik u vertellen wat er in dat boek gebeurt. Vol diepgang zal ik de personages ontleden, bespreken en beoordelen. Ik haal er de mooiste zinnen uit, pik de diepste gedachten mee, onderstreep wat ik mooi vind, neem over waar ik van hou.

En toch.
Toch zult u het waarschijnlijk niet met me eens zijn. Het boek staat in mijn persoonlijke top twintig. Niet zo erg vanwege de stijl, nog minder omwille van de verhaallijn, maar enkel omdat het boek me naar de keel gegrepen heeft.

Het verscheen in 1982, toen ik 2 was. Enkele jaren later, naar ik weet in het jaar 1988, las ik het. Ergens in de zomer. Ver weg van mama, bij papa thuis. Ik zat verscholen achter een struik want de anderen waren aan het spelen. Zoals altijd. En ik zat te lezen. Zoals meestal. Ik las, hernam een stuk, las verder, las uit. En herbegon. Het boek bleef branden in mijn hoofd.

Vorige week, in de grote boekenopruimbeurt, had ik het opnieuw in mijn handen. Het rook naar toen, en het branden in mijn hoofd bleef.

En tot op vandaag weet ik niet zo duidelijk waar dat branden vandaan komt. Nog.Altijd.Niet.

(En het koppel boekenopruimen en ik: dat wordt nooit wat. Ik heb de laatste week zowat mijn jeugd herlezen. Maar opruimen? Rangschikken? Vergeet het maar.)

2 Responses to “Noem mij maar Flop!”

  1. veerle Says:

    Herkenbaar. Ik doe spullen gemakkelijk weg, maar leesboeken, nee, die niet.

  2. Machteld Sohier Says:

    Nooit wegdoen, boeken uit je kindertijd. Want zie je, naast de indruk die het boek op je maakte, herinner je je ook hoe en waar je het las. Een stukje kindertijd dat anders bedolven zou blijven,komt weer tot leven…

Leave a Reply