Een visie

April 29th, 2008

Soms lees je de mening van iemand over een onderwerp waar je eigenlijk niet mee bezig bent. Die mening zorgt er ongevraagd voor dat je ook een stelling inneemt. Noodgedwongen ontwikkel je een visie over iets waar je nog nooit eerder wakker van lag. Omdat je er nog niet bij hebt stilgestaan. Dat mensen daar zo erg anders over denken. Die discussie is immer verrijkend, en belicht plots een deel van jouw persoonlijkheid waarvan je niet wist dat je die had. Mensen die mij niet kennen, en enkel mijn mening over dat bijzonder feit lezen, vormen zich (onbewust) een heel ander beeld van mij dan dat dat ik in werkelijkheid bent. Als ik me van mijn eigen mening distantieer, dan zie ik een vrouw die trots is op haar lichaam (wat ik ook ben), die een man heeft die dat ook is (yep!).Tot daar klopt zowat het plaatje. Maar ik zie ook een vrouw die naakt rondloopt thuis, of naar naaktstranden gaat. En dat klopt nu eens helemaal niet. Al lijkt dat wel zo, als je er mijn mening op naleest.
Het beeld dat ik bijgevolg van mezelf heb, moest ik mezelf niet zijn, of mezelf niet goed kennen, is verkeerd. En de oorzaak daarvan ligt een stuk bij mij (ik moet zelf maar niet zo clichématig denken, blijkbaar), maar ook een stuk bij de samenleving.

* Wijzende vingers, ogen met strenge blikken, meewarig schuddende hoofden, met de gonzende woorden op de achtergrond: ‘Wat zouden de mensen zeggen? Wat zouden de mensen zeggen?…’*

(Persoonlijk trek ik mij steeds minder aan van wat anderen van mij zeggen/denken. En leuk dat dat is.)

Leave a Reply