echt echt echt

May 12th, 2018

‘Ik ga echte dingen doen’, dacht ik vorig jaar.

Toen de artsen in februari dit jaar ‘iets’ zagen op de foto’s van mijn liefjes long, werden het lange weken. Er moest gewacht worden en weer gewacht en woensdag zei de dokter ‘ik heb goed nieuws’.

Ik moest een klein beetje wenen uiterlijk en innerlijk heel erg veel.
Wenen van geluk is schoon he.
Wachten hopen wanhopen soms een keer dan weer hopen schurken tegen het leven en dan kijken naar hem en hem willen bewaren in een potje want hij ziet er zo goed uit mijn lief. willen roepen en weten dat het lastig zou kunnen worden als het slecht nieuws zou zijn.

Er huist een oude ziel in mijn binnenkant, en die weet meer van het leven dan ik ooit zal kunnen bevatten.

‘Zet u ne keer’, zei ze rustig, ‘ge weet het toch, hoe het leven in elkaar zit. het is heel erg schoon, bij momenten, en soms een keer verschrikkelijk lelijk en oneerlijk. ge weet dat toch al langer.’

Ik knikte een beetje.

‘En wat je ook weet, dat is dat er altijd schone warme dingen zullen zijn. mensen ook. ze zullen rond je zijn en duwen en trekken en kijken en babbelen en je zult het soms kunnen verdragen, soms niet en af en toe eens nodig hebben.’

Ik knikte nog een beetje.

‘er zullen ook altijd honden zijn’, bevestigde mijn ziel, ‘honden die wild zullen zijn, die je graag zult zien, en je zult kijken naar hen gelijk naar je kinders, maar dan anders. zoals je dochter het zegt, honden zijn mij even veel waard als mensen want wie heeft eigenlijk bepaald dat wij meer rechten hebben.’
Ik dronk wat thee.

‘Je weet wat je warm maakt, wat je doet aarden, wat je nodig hebt om echt te kunnen leven, en ook wat je moet doen als je moet overleven’, vervolgde ze (ze is niet van de summiere soort), ‘zoek ernaar dan.’

Het was geen moeilijke zoektocht, het ging vanzelf.

‘Ik wil gaan tjooln, keppe’,piep ik dan tegen mijn lief.
Tjooln, dat helpt bij mij. Treinen, stappen, lopen, tjooln, kamperen en weer stappen. Doelloos.
In het gras zitten, buiten slapen. Soms duurt het dagen, mijn drang, deze keer langer. Hoe zwaarder mijn emoties, hoe langer het tjooln duurt.

Mijn lief, die mij het best kent van de hele wereld, flikt dan een oog en laat mij tjooln.
Ik land altijd weer bij hem, altijd altijd altijd.
Hij die mij helegans neemt wie ik ben en zo dikwijls zegt ‘de max, moksje’. Hij wrijft dan een keer over mijn rug, loopt me achterna voor een zoen, en zegt ‘mi moksje’. Hij die zoveel luistert naar mij, en af en toe moet lachen als ik vloek en met mijn vuisten op tafel klopt omdat ik kwaad ben. Ik ben niet om veel kwaad, al helemaal niet op het leven, maar wel om tralala en gedoe en ecologie die geen echte ecologie is. Hij luistert daar altijd naar, naar mijn verontwaardiging, ook al deelt hij ze waarschijnlijk vaak niet. Hij die mijn hoofd steeds vrijheid geeft, nooit eisen stelt aan mij, waardoor ik zo graag aan hem blijf plakken

Ik zou dat wensen, aan veel mensen, dat tjooln.
Een rugzak, een tent en geen doel. Geen visies op voorhand en veel tijd om te luisteren naar andere mensen.
Een beetje hout voor een vuurtje en een glazeke wijn.
Dat, en een lief zoals het mijne.

Altijd met een lief zoals het mijne.

10 Responses to “echt echt echt”

  1. Liese Says:

    Ik krijg al goesting om mijn meuzel te maken

  2. Hilde Says:

    Je hebt een wijze ziel;-)

  3. Kruimel Says:

    Och Marie, ik moet een beetje huilen als ik dit lees. Van het schone soort huilen.

  4. withlovebyeva Says:

    Ik lees al voor de derde keer, en telkens is er een andere zin die mij raakt. (Dat is wat goede schrijvers doen, telkens anders raken.) Dit keer zingt yevgueni in mijn hoofd van “en ik weet dat ik bof telkens jij er nog bent, als ik ‘s morgens weer uitgeroeid thuiskom”. Verdriet maakt soms eenzaam en soms gedragen, maar zo eenzaam met jou als jullie zijn, dat lijkt me het mooiste.

  5. Katrien Says:

    Marie, jij bent zo’n prachtig warm mens! Ik wou dat we vriendinnen waren, maar hier kunnen komen meelezen is ook al heerlijk 🙂

  6. Deangelo Says:

    This is my first time pay a visit at here and i am truly happy to
    read all at one place.

  7. lief Says:

    Hey lief, ik zeg boe. Wat vind je van boe? Laat ons tjoolen in de wijde omgeving van boe.
    Boe, pas beaucoup mais a nous xxx

  8. Marie Says:

    @lief: je t’accompagne xxxx.

    @Katrien: mo zo lief

    @Eva: mor echt, wat een compliment

    @Lieze: oh meuzel! mo ja!

    @Hilde en Kruimeltje: merci merci. Kruimel, ik kan bij jou nooit meer reageren 🙁

  9. Kruimel Says:

    @Marie: huh? wat vreemd. Ik heb hier en daar wat knopjes verschoven. Hopelijk kan het nu wel.

  10. marie Says:

    Ik ga nog eens proberen, Kruimel.

Leave a Reply