Hij houdt er niet van dat ik foto’s van hem neem. Hij vertelt dan over Indianen en zielen die verdwijnen als je ze probeert vast te leggen.
Ik doe het toch, soms een keer.
Ik mag niet schrijven over hem, dat ook, maar ik doe het toch.

Hij houdt ook niet van schone verhalen over de liefde, het leven en andere melige shit die ik toch aan hem vertel.
Dat is Disneypraat, zegt hij, maar ik luister dan niet naar hem, en ik vertel de verhalen toch.

Hij kan nog beter vloeken dan ik, en ik kan echt heel goed vloeken. We vloeken over dezelfde dingen, dat wel. Over elitaire ecologie, en over sommige idealisten. We vloeken niet schoon, maar kwaad en vettig en ook een beetje grappig. Zonder vloeken zou het leven niet goed en niet eerlijk zijn, denk ik. Er zijn dingen waar ik nooit compromissen over zal sluiten en ik hou van mensen die dat ook soms niet doen. Mijn andere vrienden zeggen dan dat de wereld zo in elkaar zit en dat ik me dat allemaal niet moet aantrekken, maar ik zal over sommige dingen nooit anders gaan denken, en dat doet hij gelukkig soms ook niet. Stel je voor dat de hele wereld zo afgevlakt zou worden, verdorie. Hij doet mij zoveel denken over het leven, mijn maat, en ik heb dat graag. Ook daar zou hij mee lachen, peis ik, nu ik erover denk, want van teveel peizen word je niet slimmer, zoiets zou zijn repliek zijn.

Ik leer mijn kinderen dat de wereld vol goeds zit, en hoewel hij die ook ziet, zegt hij hen wel eens het tegengestelde. ‘Allee, wat doe jij nu’, zucht ik dan, en dan zegt hij dat kinderen leren nadenken door verschillende meningen te horen en dan denk ik twee dagen na over wat hij zegt en dan weet ik dat hij gelijk had. Niet alleen kinderen denken beter na door verschillende meningen. ‘Je kunt ze niet in een tent groot laten worden’, zei hij ook al, of zoiets, en ik weet dan altijd exact wat hij bedoelt. Ze moeten niet teveel beschermd worden, want ze worden groot en sterk van af en toe een keer iets minder evidents te beleven. Van dingen te doen of te zien die anders zijn dan wat ze elke dag zien.

Onze kinderen mogen alles bij hem: kliederen, drinken uit de waterkan zonder een glas te gebruiken, vuil worden aan hun voeten zodat ze een uur moeten weken in bad nadien. Tjooln met velobanden en onder wollen dekens kruipen en in zijn hangmat hangen net alsof ze er thuis zijn.
‘Wat zouden ze niet mogen?’, vraagt hij mij verwonderd. Zij noemen hem nonkel en ze doen dat niet vaak, alleen maar bij mensen die ze heel erg ontzettend fijn en de moeite vinden. ‘Ik vind hem zo leuk, mama’, zeggen ze af en toe zo oprecht, en ik knik dan gewoon een beetje, want ik weet wat ze bedoelen. Ze hebben maar een handjevol mensen die ze zouden meenemen als het moest: Karlijn, mijn buurvriendin, en Cica, hun onthaalmama. Mattong zouden ze ook meenemen, nu, die ladies.

Hij tekent met onze dochter, en hoewel ik steeds zeur dat ze met een pen niet mag schetsen, leent ze de hare wel aan hem en hoopt ze dat ik het niet doorheb. Wat ik uiteraard wel doorheb, wat had je gedacht?

Hij houdt van honden, van de zijne en ook van de onze, en hij doet dat op een manier die mij raakt in het diepst van mijn zijn. Als Martha kon, dan kroop ze op zijn schoot.

Onze wilderik-vriend.

Hij heeft het niet goed door, hoe wij hem koesteren, hier in ons huis. Hoe blij iedereen is als hij passeert, of hoe fijn we het vinden om in zijn tuin te zitten en te voelen dat het een echte thuis is. Hoe ik mijn liefje bijna hoor nadenken als onze vriend iets zegt, en hoe hij dan later een beetje herkauwt wat hij hoorde. Hoe mijn lief diep kan lachen in zijn gezelschap, en ik de warmte tot in al mijn vezels voel. Hoe ik dagen nadenk over zijn oneliners en hij die de volgende keer gewoon van tafel veegt.

Het hoort bij het beste dat een mens kan hebben, bij leven, een vriend gelijk mijn vriend Mattong.
Bij het allerallerbeste.

3 Responses to “mijn dierbare vriend mattong”

  1. liese Says:

    zou zo een mooie songtekst kunnen zijn. Roept e ki na Wannes Cappelle!

  2. Hilde Says:

    Iedereen zou ne Matong in zijn leven moeten hebben! 🙂

  3. Goofball Says:

    het is fijn om goeie vrienden te hebben en die te koesteren

Leave a Reply