Superheld

November 10th, 2015

naamloos

De brulboei vertrekt binnenkort op kamp.
Ze is vijf en haar valies is bijna klaar.
Ik dacht dat ik ondertussen alles wist over moederen, en mijn hoofd zegt dat ik content moet zijn dat ik eens rust zal hebben zonder die kleine tjoller die overalaltijd mee wil met mij. mijn lijf zegt dat het deugd zal hebben om te zien dat ze dat kan, en dat ze niet zal wenen en dat ze wel alles aan de leidster kan vragen als ze het zelf niet kan. mijn hoofd zegt ook dat het rustig zal zijn zonder onze kleine monkey die werkelijk élke, maar dan ook élke grens met graagte overschrijdt.

mijn hart zegt: blijf thuis. zeg vlug dat je niet op kamp wil en dat je nog te klein bent om twee nachten doodop in een koud scoutslokaal in een ambetante slaapzak te liggen zonder dat ik je nog een zoen heb gegeven.

‘ik ben nu ook niet zo lang weg hoor, ik kom terug’, antwoordt ze rologend en zuchtend, terwijl ze haar superheldencape aantrekt. ‘je moet nu ook niet overdrijven hoor’.

3 Responses to “Superheld”

  1. oon Says:

    Hartje voor C.
    Jij kan de dingen toch zo pakkend neerschrijven. Wat een prachtige beschrijving.

  2. liese Says:

    amaai, mijn hart breekt in jouw plaats!

  3. Katrien Morez Says:

    en, hoe was ‘t kamp – voor haar en voor jou?

Leave a Reply