[wijvenweek]
Wat hij het allerminste snapt, dat is mijn geklets.
Mijn urenlang gebabbel. Aan de telefoon met mama. Aan de keukentafel met Lisa of Isabel. Aan de afwas met Evi. Op mijn werk met de collega’s.
Hij praat gewoon veel minder. Wikt en weegt voor hij begint. Laat het nu zo wezen dat ik de omgekeerde hij  ben. Dat hij zich bij al dat gebabbel soms vragen stelt. En denkt: ‘Binnen een uur zijn ze nog bezig.’ En dat hij dan de keukendeur wat luider dan anders dicht doet. Omdat hij anders helemaal niet naar het nieuws kan kijken.

Veel geld aan schoenen geven. Mijn kapper die zowat het zesdubbele van de zijne kost. De koffieklets ‘s morgens na school. Ik die ‘ja’ zeg en eigenlijk overduidelijk ‘neen’ bedoel. Mijn hysterie die daarop volgt.

Dat vrouwen en mannen anders zijn, dat snapt hij nu net wel.
En daarom windt hij zich bij al dat niet-snappen nog niet eens een beetje op.

One Response to “Wat hij zo allemaal niet snapt”

  1. tante ingrid Says:

    Gelukkig maar!

Leave a Reply