Alles komt altijd goed

July 10th, 2015

‘Oh neen’, dacht ik 2 juli verschrikt. ‘Help mij uit deze kinderhel.’

Het liefst was ik weggelopen, ver weg, met een valies vol boeken, wat muziek en mijn breiwerk.
Ergens naar een onbewoond eiland, met een temperatuur van 25 graden en een kok aan mij zijde die om de zoveel uur lekker eten serveert, zelf de afwas doet en mijn rug en schouders masseert als die stijf zijn van het lezen en het breien.
Een bed met hemeldoek, zonder muggen en zonder plakkerige kinderbilletjes die me ‘s morgens vervoegen.

Mijn huis was ontploft, mijn kinders aan het zagen, bleiten en zeuren en ik was veel te luid aan het roepen op hen.

‘Mama, jij bent serieus veranderd’, zei de oudste, pubers hebben nu eenmaal een genuanceerd beeld van hun moeder.’Zo boos en zo zagen en zo serieus zeg’, voegde ze eraan toe, alsof het eerste nog niet genoeg was.
Want naast een bende zagen kreeg ik ook een internaatsdochter terug thuis, met een berg was, een rommelkamer en een lief.

Toen kwam het boek van Kim en Eva.

We maakten zelf plasticine en alles werd beter.

Het gezeur nam af, de frustraties kneedden ze weg, ze giechelden toen we net kleurstof hadden toegevoegd aan het deeg en plots uren zonder water zaten. De kamer van Anouk raakte proper, mijn was is bijna weggewerkt en mijn lief heeft al af en toe wat minder file dan in juni. Ik vond wat ritme in de ritmeloze dagen, dropte de kindertjes af en toe bij hun favoriete onthaalmama ever (waar ze bleven slapen waardoor mijn lief en ik plots kinderloos werden op een zonnige avond) en ik kreeg opgewekte, blije, dankbare en toffe kinders terug. Simonne steekt wel te pas en te onpas haar hand op naar iedereen, waarna ze fluistert ‘je middenvinger opsteken kun je beter doen met al je vingers erbij, dan is er niemand die zaagt op jou maar je kunt wel fuck you zeggen (zucht, ze is vijf)’ maar in plaats van te foeteren dacht ik: ‘ach kind, als je die later maar onthoudt, je zult hem nog nodig hebben.

Ik ben ondertussen weer wat gewend aan de rommel van een vijftienjarige en ze stelde voor om te strijken terwijl ze naar films kijkt. Ze denkt waarschijnlijk ‘dan ben ik van haar gezaag af’, maar het is win-win, denk ik dan.

Gisteren schreeuwden de kleintjes wel nog even ‘ik wil een andere zus’ naar elkaar, maar daarna gingen ze de ganse dag zoet piraat spelen. Ze ruimden hun brol op (na een tirade dat ik geen meid ben, ik moet eerlijk zijn) en gingen gisteren slapen met piratenhoeden op, ooglappen en doodskopvlaggen. De piraten van de Vliegende Rattekop.

In het midden van deze nacht voelde ik plots plakkerige kinderbilletjes tegen die van mij, en ik dacht:
‘Er is geen plek waar ik liever wil zijn, en er zijn geen mensen bij wie ik liever ben dan bij mijn drie kinders en mijn lief.

Alles komt altijd goed.

pirates

7 Responses to “Alles komt altijd goed”

  1. Isolde Says:

    Voila, dat zeg ik ook altijd! Dikke kus!

  2. Heidi Says:

    Brede glimlach van herkenning. Ondertussen zijn ze hier wat ouder, en de vakanties worden alsmaar beter: geen tijdsdruk ‘s morgens, en zonen die uitvliegen naar overal en nergens. Heerlijk!

  3. oon Says:

    Oh ja, zonder ritme en met het geloof dat alles goed komt kom je al een heel eind. En anders is er hier ook altijd een tuin om ze in te droppen, met vriendjes voor hen en zetels om in te lezen en te luieren voor ons. x

  4. Tess Says:

    Zeker weten! x

  5. Liese Says:

    Tis even “erin komen” maar ik geniet ook van rushvrije ochtenden!

  6. pieke Says:

    vakantie!

  7. Kelly (mama Gyasi en Makee) Says:

    aha, bij jou loopt alles ook niet altijd alles van een leien dakje :-). Alweer een heel herkenbaar stukje 😉

Leave a Reply