Mijn lelijke keuken

September 22nd, 2014

Ik fluister het een beetje. En hopelijk kan mijn keuken niet lezen.

Ik heb de lelijkste keuken van de provincie.

Toen we ons huis kochten dacht ik ‘van zodra we weer een beetje hebben gespaard verander ik de keuken: een beetje verf, nieuwe kastdeuren, een ander gasfornuis en zeker een nieuwe oven’.

We zijn vijf jaar verder en er is al heel wat werk verzet in ons huis maar mijn keuken is nog altijd even lelijk als toen ik hem leerde kennen.
Ik mompel wel nog eens dat er dringend iets moet veranderen en dat ik eens een kleur zal kiezen voor de deuren en dat we eens een studie moeten doen over ovens, maar verder dan dat kom ik niet meer.

Stiekem ben ik zo hard van mijn keukentje beginnen houden dat elke verandering verraad zou zijn.

Vorige week zaterdag maakte ik geroosterde tomaten. Veel meer dan van ingewikkelde recepten, complexe bereidingen en duizend ingrediënten hou ik van geroosterde tomaten. Mijn oven, die een echte diesel is, haalt glorie uit zulke zaken. Tomaten die tijd krijgen om zo lekker te smaken dat zelfs degene die niet echt graag tomaten eet en passant wat pikt uit de pot die staat af te koelen.

Een deeltje ging mee naar mijn werk, in een doosje met wat pasta en wat kruiden. Heerlijk middagmaal.
Een ander deel ging de diepvries in, voor als ik heimwee heb naar geroosterde tomaten en de tijd niet vind om het te doen.
Nog een ander deel ging in de pompoensoep, die daardoor een het-is-het-einde-van-de-zomer-en-de-herfst-komt-eraan gevoel kreeg.
Het beste deel ging in de mond van al wie passeerde in de keuken.

Wat twee kilo tomaten met een mens kunnen doen.

Update: Om tomaten te roosteren heb ik gelezen in De Moestuin van Mme Zsazsa, pagina 199, In de keuken van Dorien.
Eerst de oven voorverwarmen op 200°C. Ik heb de tomaten gehalveerd en met de gesneden kant naar boven in een ovenschaal gelegd. Daarna heb ik die gekruid met wat ik in huis had: tijm, rozemarijn, look, ui, peper en zout. Vuistregel: hoe kleiner de tomaten, hoe minder lang in de oven. Die van mij zaten er 70 minuten in. Je krijgt rimpeltomaten, met stroperig sap dat héérlijk smaakt. Geprakt met een vork vind ik ze heerlijk, grof gemixt kun je er veel kanten mee op: pizza, toast, bij vis,…of verwerkt in soep of saus. Trouwens, als Dorien schrijft over eten heb ik al-tijd zin om te koken, al-tijd.

One Response to “Mijn lelijke keuken”

  1. Marjan Wens Says:

    Kan je het recept van de geroosterde tomaten eens doorgeven? Het lijkt me super lekker.

Leave a Reply