the war on drugs

July 6th, 2014

Ik wou een plaat kopen voor mijn lief.

Hij heeft weinig nodig, dat machtig lief van mij. Voor lessen in nederig- en soberheid moet je eens bij mijn wederhelft wonen. Wat eten, een beetje veel muziek, een pintje, zijn bed en wat warmtedat maakt van hem een gelukkig mens.

Als hij plaatjes draait, of muziek kiest voor mij, dan ben ik ook een gelukkig mens. Hij weet ondertussen wat ik fijn vind, en als hij mij vraagt wat ik wil horen dan zeg ik altijd dat het gelijk is. Hij weet dat dat niet klopt, maar hij weet wel wat hij moet opleggen dan. En dat klopt bijna altijd.

Daarom wou ik voor hem een plaat kopen.

Ik stapte op een vrijdag na het werk een platenwinkel binnen. Een beetje met klamme handen, want platenwinkels dat is niet mijn plaats. Ik ken weinig muziek, en ik kan al zeker moeilijk muziek kiezen voor een ander.

Zit daar, op een barkruk, wel geen goede vriend van mijn lief zekers.
U moet weten dat zijn vriend ook al lang diep in mijn hart zit, dat we elkaar weinig zien maar dat ook hij perfect weet welke muziek mijn lief prefereert. Meer nog, hij weet ook wat ik graag hoor, en wat onze gemeenschappelijke liefde wegdraagt. Zonder dat ik het moest vragen stelde hij voor dat hij wel wat wou helpen.

Ik ging naar huis met Lost in the dream van The war on drugs.

Ik wist op dat moment niet hoe hard hij kon inschatten hoe content we beiden zouden zijn.

4 Responses to “the war on drugs”

  1. Katrien Morez Says:

    Marie,
    in je schrijfsels zit ik direct ook in je decor!
    gr.

  2. Hilde Says:

    Wat zouden we zijn zonder vrienden? Wij hebben ook zo’n exemplaar dat altijd daar is op het moment dat je hem nodig hebt 🙂

  3. Els Says:

    mooie liefde….

  4. Goofball Says:

    oh zo fijn om het perfecte geschenk gevonden te hebben.

Leave a Reply