Omgekeerd

April 3rd, 2014

Toen ik een kleuter was, rustte ik samen met mijn metje in de zetel.
Ze haalde elke keer hetzelfde deken uit de diepe ingemaakte kast in de gang, en zei: ‘Slaap maar’.

Ze lag naast me in de zetel, en ik voel de loomheid in mijn hele lichaam als ik eraan terugdenk.
Na een halfuur stond zij ontzettend stil op, ze rolde half uit de zetel, en ging koffie maken. En een cake bakken, of wachten op Dré de coiffeur die krulspelden in haar haar stak.

Ik sliep drie uur. Toen stond ik op, kreeg een stuk tulbandcake en mocht op haar schoot de gekleurde pinnen voor de coiffeur uit het potje halen.

Ze zei het altijd, aan iedereen die binnenkwam, dat ik wel drie uur had geslapen. Iedereen dronk koffie, een beetje flets, uit de thermos die al oud was, en waarvan het pompje stug werkte.

Toen ik deze week in de kliniek bij haar zat, was het omgekeerd.
Zij sliep, en ik deed mijn best om zo stil mogelijk te zitten en koffie te drinken. Ik keek naar haar en besefte dat er in mijn leven weinig mensen zoveel zorg gedragen hebben voor mij als zij dat heeft gedaan. En hoe ze meer dan tachtig jaar nederig heeft geleefd, heel veel in het teken van andere mensen, in tijden die ik nooit heb gekend, met weinig luxe en zonder evidenties. Hoe kunnen kiezen tussen patatten en puree weelderig klonk bij haar, en hoe dankbaar ze was voor de goede confituur, de vriendelijke verplegers en het goede bed.

7 Responses to “Omgekeerd”

  1. nobutterfly Says:

    dikke knuffel, hou dat gevoel vast

  2. Vee Says:

    Ja….diemensen hadden niet veel, maar wel tijd…..wij hebben veel maar geen tijd….we zouden ons misschien beter afvragen : wie kan zijn kleinkind het meeste geven : wij met al ons geld of metje met haar tijd….ik,denk dat metje wint…..mooi stukje om te lezen, een echte ode aan metje

  3. Katrien Says:

    <3 !

  4. Riet Says:

    The circle of life. En élke keer dat ik hier kom lezen besef ik dat ik mijn rondje hol in plaats van het te kuieren. En ook: ‘de zorg’, dat had toch een ander gezicht toen dat nog geen sector was, maar een horde Metjes.

  5. Mien Says:

    wat jij schrijft is telkens opnieuw ontzettend schoon.

    de kleine dingen van alledag
    en de dankbaarheid.

    voor mij elke keer een klein geluk om te lezen 🙂

  6. Lena Says:

    Marie, toen ik vanmiddag bij haar was zei ze: ik mag hier niet klagen, ze zijn hier allemaal even vriendelijk en het eten is altijd goed, vanmorgen koekebrood met rozijnen en confituur. Koekebrood en confituur: dit heeft ze nog nooit in die combinatie gegeten.
    Wie zou niet vriendelijk zijn voor zo een brave lieve en stille patiënte die vol geduld wacht als ze op de rode knop drukt?

  7. Janina Modaal Says:

    O, zo mooi…
    Ik weet zeker dat ook jij die Metjes-zorg in jou hebt en samen met je dochters op de zetel dommelt en ik weet ook zeker dat zij daar later met evenveel dankbaarheid zullen terugdenken als jij nu.
    Hou jullie goed x

Leave a Reply