Rust

February 9th, 2014

Het was een grote toevalligheid en ook wat bewustzijn die ervoor zorgden dat de laatste weken de rust zelf waren.

Weekends met rode kruisen erdoor: we love it.

Maar het komt er niet altijd van.
2013 was zo een jaar, weekends vol met dingen en weinig tijd om thuis te zijn.

2014 is helemaal anders begonnen, en te zien aan de contente gezichten, de uitgeruste lijfjes en de lange uren lezen, breien, muziek en lekker eten ziet het ernaar uit dat niemand hier zin heeft in onmiddellijke verandering.

Ik krijg elke keer opnieuw een vreemde vorm van bewustwording als ik een hele tijd nergens naartoe ga.
Het lijkt alsof mijn hoofd andere focussen legt, handelingen trager maar doordachter uitvoert, alsof het af en toe eens zelf gaat zitten op een bankje. Zo met de benen over elkaar gekruist, de armen op de leuning en vooral af en toe ‘hèhè’.

Zo fijn dat dat is zeg. Het lijkt soms een beetje op saai, maar dan van die gezellige saaiheid, die mijn hoofd rustig maakt en mijn hart even laat winterslapen. Dat is broodnodig, met dat hart van mij, want als het teveel wordt getoucheerd, dan loopt het in mijn hoofd ook een beetje mis.

Rust, boeken, breiwerk, pyama’s en veel kussens in mijn bed als ik de krant lees.

Het lang leven, serieus, het lang leven.

3 Responses to “Rust”

  1. Vee Says:

    awel voor mij moet dat niet meer zijn!
    tegenwoordig haken ipv breien, en diene pyama ook niet (volgens mijn kinderen teveel cameltoe….)maar wel een gemakkelijke broek zenne!!
    en ja…dat lijkt soms saai, kan mij niet boemen, ik vind het zalig

  2. Lies Says:

    oh ja, ik moet ook weer eens zo’n weekend met een rood kruis blokkeren

  3. Janina Modaal Says:

    Hèhè.
    Heerlijk is dat.

Leave a Reply