Fijne dingen

November 26th, 2013

Met dank aan deze lieve madam (www.kerygma.be) , om me te voorzien van een blog, een gebruikersnaam en een grappig paswoord. Ik moet juist nog een beetje leren hoe ik mijn Dashboard moet gebruiken.

November was een fijne maand. Net als oktober.

Zachte rustige warme lekkere maanden. Genoeg warmte van de zomer in mijn lijf en net voldoende zin naar kaarsen, dekens en stoofpotten die in zware potten op tafel staan.

Ik maakte voor het eerst in mijn leven echt hutsepot en oh boy, ik at er zelf van. Hutsepot, moet u weten, is het allerenige dat ik echt niet lust. De enige maaltijd waarvoor ik respijt kreeg van mijn mama, mijn grootmoeder en mijn tante, enkel en alleen omdat ik alle rest toch altijd opat.

Maar nu lukt het me al een beetje, die hutsepot, met veel mosterd en zeer weinig vlees, op wat gebakken rookworst na.

Gebakken rookworst, ik hoop dat ze dat in de hemel serveren, weet u.

 

Ik deed een winterslaap nog voor de eerste vrieskou kwam en het warme lijf van mijn lief was als een adapter voor mijn lege lichaam en mijn moe hoofd.

Ik dacht wel elke dag: hé, daar moet ik nu toch eens over schrijven en toch vergat ik het elke avond opnieuw. Zo gaat dat met een moe hoofd en een leeg lijf.

Maar toen ging ik met de dochters naar mama, een heel weekend lang, en ik dacht wel honderd keer ‘oh vertellementen’ en zo komt het dat ik hier zit.

Het voelt een beetje als thuiskomen, hier zijn, en ik denk dat het zes jaar geleden is dat ik hier begon.

Wat zijn dat een hoop dagen.

Een berg gedachten waar ik nu om giechel, verzuchtingen die ik mij niet meer herinner en gebeurtenissen die ik al lang was vergeten. Ik dacht glimlachend terug aan die keer dat i. reageerde op iets van een fiets van Achilles van haar Henk en hoe trots ik was dat ze hier las. Ik glim nog altijd een beetje als ik denk aan Michel (http://blog.zog.org/) die hier een reactie achterliet, en hoe ik toen blonk. Dat waren namelijk twee van de vier blogs die ik volgde toen ik hoogzwanger rondtjoolde in het leven. Naast die van Kelly (http://www.talesfromthecrib.be/), die ik toen verslond. En nu nog. Er was toen ook de fijne plek van An Nelissen, Donkere Kamers.

Ik had toen een baby aan mijn borst.

Hetzelfde dametje dat nu heelder woorden leest, wat zeg ik, heelder zinnen. Gent Dampoort, Zwijnaarde, Zara, slagroom, chocolademelk. Ze leest zo goed als alles wat ze ziet en ik hoor haar letters fluisteren, zingend, om woorden te horen. Net zoals het hoort. Zoals het in de boekjes staat, en zoals je het leert als je zelf een juf wilt worden.

Ik herken dat zo goed, die honger naar woorden. Die dwang om alles te verklanken en de frustratie als een letter niet lukt.

Jongens toch, wat gaat de tijd snel.

8 Responses to “Fijne dingen”

  1. Riet Says:

    Ik dwarrel naar de computer en voorbij je blog maar struikelde eerst over de onopgeruimte blokken van Junior Scrabble die de vloer sieren, ook hier prille taalliefhebberij die groeit. Letterlust, Woordhonger, en dat er in de hemel rookworst mag zijn én ook altijd iets om te lezen en om over te schrijven.

  2. Oon Says:

    Ik herinner mij nog die dagen toen ik nog niets durfde te zeggen, maar elke dag hoopte dat ik je tegen het lijf ging lopen bij het ophalen van onze baby’s/peuters. En nu rijmt die jongste hier ook tot ik er horendol van word. Die proeft de woorden, lacht om zijn eigen verzinsels en is een spons als het om taal gaat.

  3. Vee Says:

    Ah eindelijk iemand die ook niet van hutsepot houdt….ik must bijna alles
    Maar van de geur alleen al van hutsepot moet ik braken….

  4. Nele84 Says:

    En ik herinner me nog de gelukkige dag waarop ik vertellementen ontdekte, want jij zet de woorden achter elkaar zoals ik ze wil lezen. Mensen kennen mij als iemand die tot vervelens toe deelt wat ze mooi vindt, meestal filmpjes of liedjes. En vertellementen. For reals.

  5. bentenge Says:

    Mooi vind ik dat, hoe je schrijft dat je blog een beetje als thuiskomen voelt. Al 6 jaar lang ? Proficiat.

  6. Marie Says:

    Mo Liesje toch 🙂

  7. Ineken Says:

    Je was en blijft één van mijn favorieten in Blogland!

  8. Janina Modaal Says:

    De woordenhonger is precies een rode draad die door elk van ons haar leven loopt, en die ons misschien ook een beetje met elkaar verbindt.
    Het ideale seizoen om ons over te geven aan die honger is aangebroken, we lopen er elkaar ongetwijfeld eens tegen het lijf!

Leave a Reply