Samenslapen

November 2nd, 2013

Anouk slaapt samen met Clarisse. Naast hen ligt Simonne (op een matras, want er is pas plaats als de volgende kamer is afgewerkt). Ik slaap bij mijn lief, en mijn lief – gelukkig – bij mij, en als hij niet thuis dan slaapt er een kind of twee of drie bij mij. Als ze ziek zijn slapen ze tussen ons, als ze onrustig zijn slapen ze tussen ons, als ze wakker worden nemen we ze in bed. Anouk sliep jaren bij ons, dicht bij mij op de grond op een matras (we hadden geen plaats voor een eigen kamer) en van zodra ze kon kroop ze stilletjes dicht bij mij. Mijn baby’s dronken halfslapend aan mijn borst en ik werd soms pas wakker als de ochtend er al was. Mijn armen waren een harnas voor hun lijfjes en ik vond het verrukkelijk om in het halfdonker de mooiste meisjes van de wereld te zien als ik mijn ogen opendeed. Soms slapen we allemaal samen, en dan kiest iedereen zijn favoriete plek. Mijn lief neemt het minste plaats in, en die schikt zich naar al die dametjes in zijn bed. De kleinste ligt het liefst helemaal dicht tegen mij, met haar handjes rond mijn armen, fluisterend: ‘mama, i love you’. Clarisse is de woeligste slaper, door de jaren, en slaapt stiekem het liefst alleen (maar kruipt bijna even graag tussen ons). Anouk maakte er vroeger een erezaak van, om via een brief te vragen of ze bij ons mocht slapen. Alledrie slapen ze bij mijn mama in bed als ze daar op logement zijn. Niet meer gelijktijdig denk ik, maar afwisselend per twee. Mijn zus en ik spraken vroeger altijd stiekem af om in het donker bij elkaar te slapen, gewoon omdat dat veel gezelliger was.

Ik denk vaak dat samenslapen (en niet persé de vorm waarin iedereen in één bed ligt, want ons bed is ondertussen te klein) helend werkt. Slapen bij ons zorgt altijd voor rustige, voldane en stevige nachten.

Geruststelling, denk ik dan.

Geruststelling dat je niet alleen hoeft te zijn als het nacht is, want dat deed je net een ganse dag. Zeker als je klein bent, en de wereld is zo groot en vaak zo onduidelijk: dan is samenslapen zowat het duidelijkste en het fijnste dat er is. Samenslapen als ik moe ben, en verdrietig, en ik de troostende armen van mijn lief voel, of zijn warme lijf dicht bij mij. Dat is zoals een oplader als mijn batterijen vlugger op zijn dan gewenst.

Ik herinner mij de ietwat ontgoochelde blik van de familie toen we – hoogzwanger en al – geen intenties hadden voor eigen babykamers, ik kreeg ook al de vraag wat dan met seks, net zoals de waarschuwing dat Anouk nooit zou leren om alleen te slapen.

Allemaal geen zorgen daarover, in de hoogste graad niet. Zolang er warmte en veiligheid was, sliepen mijn kinders goed en Anouk is nu bijna 14 en die wil uiteraard liever niet meer vaak bij ons slapen. Ons seksleven regelen we zelf en ik zie voorlopig geen trauma’s opduiken bij de kleintjes, omwille van het gebrek aan een babykamer.

Je moet het ongetwijfeld, in één of andere vorm, eens proberen, om samen te slapen.

 

 

7 Responses to “Samenslapen”

  1. Nimsa Says:

    Heerlijk zeg. Wij houden ook van samen slapen.

  2. Janina Modaal Says:

    Dat klinkt als de heerlijkste winterslaap ooit.

  3. Says:

    mijne zoon (6) slaapt nog altijd bij mij op de kamer. Hij heeft nochtans ook een bed in de kinderkamer (bij zus). Maar het extra bedje bij mij op de kamer dat eigenlijk dient voor als er eens een logé is of voor zieke kindjes is voorlopig nog altijd zijn territorium. Het werkt inderdaad helend, daar geloof ik heel erg in. net zoals ik er heel gerust in ben dat hij niet meer bij mij gaat willen slapen binnen x jaar…

  4. berbe Says:

    Mijn dochter van 5 maanden sliep tot gisteren in een babybay naast mij. Heerlijk vond ik dat. Helaas is de babybay nu te klein en vervangen door haar kinderbedje tegen ons bed. Al geniet ik vooral van de ochtenden dat ze na haar voeding tussen ons in slaap valt. Ik ben zoooo voooooooooooooor samenslapen!

  5. Els Says:

    samen samenslapen….heerlijke momenten met groot en klein, met weinig en met veel. Bizar dat het binnen onze cultuur bij velen op tegenkanting stuit.
    Voor ons geeft het veel warmte!

  6. Charlotte Says:

    Onze dochter van 2,5 slaapt steevast elke nacht tussen ons in. Ik ben vroedvrouw-in-wording en schrijf mijn bachelorproef over co-sleeping. Wist de Westerse wereld (want elders weten ze dat heel goed) maar hoe JUIST het is om samen te slapen!

  7. Marie Says:

    Heerlijk Charlotte, heerlijk.

Leave a Reply