Voeding

September 28th, 2013

Ik leerde hem vorige week kennen, op ons feest.

Hij heeft deuken op zijn ziel, dat is waar. Zware deuken, denk ik, en ik wil niet eens weten hoe hard het leven hem door de mangel heeft gehaald. Hij woont in een kleine caravan en heeft geen stroom, maar wel een hond. Een hond die in zijn bed slaapt en vergroeit is met zijn ziel.

Hij hielp ons veel, niet altijd gevraagd en soms een beetje te druk om het fijn te vinden.

Maar zaterdagnacht, toen de donkerte net verdwenen was, ik nog niet geslapen had en Jan en hij en ik samen een tas koffie dronken, gebeurde het.

Ik zat daar, zonder slaap, en ik dacht: ‘ik hou van mensen zoals jij’. ‘Ik hou van jou’, dacht ik. En ik mag dan al een beetje vertroebeld denken als ik een hele nacht niet heb geslapen, ik dacht het zondag nog.

 

Ik had het willen filmen: zijn oprechtheid, zijn schone besluiten en zijn rechtlijnigheid.

 

Mensen zoals hij doen me deugd. Mensen die de relativiteit van een verwachte visie in alcoholstift onderstrepen. Eigenlijk zijn wij daar bijna allemaal veel te veel slaven van geworden, van hoe het zogenaamd hoort.

 

Hij maakt dat besef bij mij wakker, en ik zal hem daar altijd een beetje dankbaar voor blijven.

Ook al weet hij dat zelf niet.

 

One Response to “Voeding”

  1. Tom Says:

    Dit is mooi, oprecht mooi.

Leave a Reply