Gemis

June 7th, 2013

Ik had mijn trouwboekje nodig.

Ik zag zijn naam, hij was mijn getuige, en ik kreeg een mokerslag hoogste klas toen ik zijn naam zag staan.

Ik dacht terug aan de evidentie waarmee hij in ons leven was, het gemak waarmee hij me opbelde om te zeggen dat hij ’s avonds nog eens langs zou komen met Tine. Zijn #trots op mijn facebookstatus toen Anouk een goed rapport had, de avond voor hij stierf. Zijn telefoonnummer in mijn gsm, ik krijg het niet over mijn hart het te wissen.  Kryptonite op de radio. Zijn schone vriendin aan mijn tafel. Het fotoboek dat Evi maakte toen hij al gestorven was. Zijn maat tegenkomen op Iron Muide in de Fnac. Dromen dat hij wel weer leefde en dan wakker worden. Het geboortekaartje dat hij maakte en de hilarische anekdote die daaraan is verbonden en voor eeuwig in mijn hoofd zit. De sigaretten die we samen rookten op het Sint-Pietersplein en op zijn kot. Zijn kot waar ik zoveel passeer. Zijn mails in mijn mailbox, zijn bezorgdheid toen we samen uitgingen. Mijn gezaag over irrationele zorgen en zijn geruststellende en relativerende antwoorden. Hoe ik hem onnoemelijk veel zal missen op Kerstmis, en hoe ik zal speuren naar hem op de Gentse Feesten, om samen een Irish Coffee te drinken terwijl we samen op de stoep zitten. Zijn happiness, zijn gulle gulle gulle manier van leven. De zwier waarmee hij de deur opendeed bij mijn schoonmama, en hoe hij daarmee altijd zorgde voor zoveel contentement in ons leven.

Mijn lief die naar Bob Dylan luistert en de scherpe pijn als ik hoor ‘he was a friend of mine’.

Zijn dood  heeft een krater van jewelste geslagen in mijn hart. Zo diep en zo moordend en zo pijnlijk, met stekende tranen achter mijn ogen, rauwe hartenpijn en een knagend zeurend vloekend gemis dat eens zoveel pijn doet nu de zon schijnt en het leven lichter lijkt.

 

 

 

14 Responses to “Gemis”

  1. Isolde Says:

    Die lieve jongen heeft zijn omgeving heel veel geleerd blijkbaar. Iedereen rond mij kent hem, en ik niet. Vind ik jammer. Knuffel Marie x

  2. caroline Says:

    och Marie, knuffel…

  3. Nele84 Says:

    Au au.
    Maar zo goed dat je al die schone dingen over hem vereeuwigt. x

  4. Oon Says:

    Oh, Marie. Missen is lastig.
    Een paar armen om je heen en een kus. x

  5. Katrien Says:

    Marie,
    voorbije maand veel naar je vertellementen komen ‘kijken’ maar ‘k vond je niet, veel aan jullie gedacht, courage!

  6. Vic Says:

    Wat beschrijf je deze verbondenheid bij leven en over de dood heen weer pakkend mooi, lieve Marie! Knuffel.

  7. belle Says:

    een stralende zon kan eens te meer steken, dat is.
    xxx

  8. pe Says:

    Koester die mooie herinneringen. Sterkte!

  9. lieve Says:

    Herkenbaar…

  10. Lies Says:

    x

  11. aandewaterkant Says:

    Ik begrijp je. Dat rauwe gemis kan zo’n pijn doen. Goeie moed…

  12. Janina Modaal Says:

    O, Marie…
    xxx

  13. Maanmama Says:

    Dit is zo herkenbaar dat ik mee jouw pijn kan voelen… Zorg goed voor elkaar en koester je herinneringen. x

  14. mamasha Says:

    Oh meiske toch. Het is zo voelbaar je verdriet. Ik hoop echt dat op den duur makkelijker dragen wordt. X

Leave a Reply