Buddy

April 2nd, 2013

Mijn buddy in mijn schoonfamilie is gestorven.

Hij was 27 en hij is zo plots uit ons leven verdwenen.

Ik heb getwijfeld of ik dit hier kan vertellen.

Maar het is zo’n fundamenteel deel van mijn leven dat verloren gaat, als het hier geen plaats krijgt doe ik hem oneer aan.

Hij zou lachen nu, en me een duwtje geven en zeggen dat ik er wat van kan, van kindertjes maken. En van emotionele crap.

Ik heb gefoeterd op hem (drie keer zijn vijfde middelbaar zeg), gelachen dat ik bijna in mijn broek pieste, gebeld en gemaild in het oneindige voor allemaal kleine dingen die hij voor me regelde. Ik herlas zijn sollicitatiebrieven die hij plots dringend moest versturen en ik sms’te hem dat ik duimde voor de job. Hij voerde me rond in Ieper toen ik dringend ergens moest zijn en hij zei toen dat hij wel zou wachten tot ik klaar was om me op te pikken.

Hij voerde me rond toen ik moest trouwen en met een geschminkt gezicht zat. Hij was toen voor die ene keer in gans mijn leven de meest emotionele van ons twee en hij zei dat hij blij was dat ik eindelijk geringeld was aan zijn nonkel, omdat ik dan nooit meer weg zou gaan. Ik antwoordde dat hij zo diep in mijn hart zat, dat ik zo trots was dat ik in zijn leven mocht zijn.

Het verdriet om hem is zo gigantisch zwaar, dat het inhakt op alles wat wij zijn, op die kleine hechte familie waar hij zo’n belangrijk deel van uitmaakte.

Het gaat tot op het bot en terug en harder en terug en het raakt de ziel van ons bestaan.

Ik zou eens willen schoppen zeg, tegen dat kloteleven dat beukt en duwt en pijn doet in elke vezel van ons bestaan.

 

 

13 Responses to “Buddy”

  1. Isolde Says:

    Marie, een hele dikke knuffel. Ik denk aan je.

  2. Riet Says:

    Ik zit hier met wat holle woorden en met lege handen, en ‘leeg’ is voor jullie waarschijnlijk een understatement. Heel veel strekte, tijd, moed en steun aan elkaar.

  3. Katrien Says:

    sterkte, Marie!

  4. Leen* Says:

    *dikke knuffel*

  5. Vic Says:

    Knuffel voor jou en een voor Jan! Koesteren, die herinneringen! En ook jezelf. Liefs.

  6. Pe Says:

    Sterkte

  7. Ineken Says:

    Pfff … Sterkte! En dit stukje doet hem eer aan, op een manier zoals alleen jij dat kan.

  8. Els Says:

    Rauwe, harde pijn.
    Diep verdriet.
    Woorden van troost zijn er niet.
    We denken aan jullie klinkt zo banaal en tegelijk ook echt.
    Kruip dicht tegen elkaar aan, Marie, voel de pijnlijke kou en de vertrouwde veilige warmte bij elkaar, draag zorg! x

  9. Doris Says:

    Gelezen. Nog iemand nu die weet dat de wereld niet meer is wat ze was.

  10. Sarah Says:

    Verdomme seg.
    Sterkte. En een hele warme, virtuele knuffel. x

  11. Emily Says:

    t’leven is op heel veel momenten zo oneerlijk, Marie veel sterkte, love you!

  12. Marie Says:

    Emily, we have been there here. We have been there both. Love you.

  13. Goofball Says:

    🙁 ‘k wou dat ik iets kon zeggen dat de pijn en het gemis kan verzachten.

Leave a Reply