Les Fashionistas

January 12th, 2013

W.E.R.P.I.N. 2012-2013

 

‘Zeg, doe jij een kleedje aan vanavond?’, vroeg ik stilletjes aan de bergvriendin, die al 2 dagen met wandelschoenen rondliep.

Het was een paar uur voor ons Oudjaarfeestje zou beginnen, de kindertjes liepen rond met blinkerdingen aan en eerlijk gezegd, ik had de loomheid van de Ardennen in mijn lijf.

Ik had bovendien mijn gemakkelijkste broek aan, mijn warmste en gezelligste trui en de idee dat ik me zou moeten omkleden bezorgde me rillingen.

Aan de overkant van de tafel zaten de dames. Die vriendinnen die zelfs in hun pyama op zondagochtend very stylish uit de hoek komen, en altijd assortie zijn. Oh wat ben ik soms jaloers. Gezellige jaloersheid hoor, van die aard dat ik soms gewoon keihard hoop dat ik ooit dat gen inslik, het AltijdNetjesVoorDeDag-gen. Ik zou niet de enige zijn die daar blij om zou wezen, er lopen hier kleine dametjes rond in huis die sméééken en pruilen tot ik weer eens een rokje aandoe.

‘Zucht’, denk ik dan, ‘broekkousen prikken en rokken kruipen omhoog en dan moet ik weer hakken aandoen en erop letten hoe ik zit,…’

‘Neen jong’, kijk ik dan steeds zielig, ‘de volgende keer. Voor echt. Beloofd.’

Maar de fashionvriendinnen, daar wou ik het over hebben.

In een handomdraai zien die eruit alsof ze uit de ELLE komen. High heels, de perfecte nagellak, haar op zijn plooi en bovendien een jurkje met blingbling.

Wat zeg ik? Een jurk om U tegen te zeggen, hakken die moordend hoog zijn en een coupe die zo netjes in de plooi ligt: zo netjes zag ik er op mijn eigen trouwdag nog niet uit.

‘Neen’, zei de bergvriendin, ‘ik vind mijn broek zo gezellig en bovendien: het is hier niet te warm.’

‘Oef’, concludeerde ik, ‘dan ben ik niet alleen.’

 

Slonzige moeders hebben ook recht op feest.

 

Later bleek dat ook de bergvriendin, onder zware morele druk van de jongeren, het mooiste kleedje uit haar kast aantrok, en zelfs de vriendin die ook in broek kwam, zag er stukken eleganter uit dan tja, dan ik.

Het was een feest om naar te kijken, al die mooie mevrouwen met schone decolletés en schoenen uit de boekjes. Het is niet omdat ikzelf vergroeid ben met mijn pyama, dat ik niet kan genieten van de heerlijkheid van echte dames. Echt, het was een levend modemagazine, zomaar voor mijn ogen, zomaar op het eind van het jaar.

Volgend jaar doe ik een kleed aan. Met prikkende broekkousen, te hoge hakken en een blinkergilet die ik zelf zal breien.

Ter ere van de dochter, die nog nooit in haar leven zo smekend in mijn ogen keek. Ook ter ere van onze babysit, aan wie ik plechtig een kleedje beloofde.

Volgend jaar, dus, volgend jaar.

 

Dochters en babysits van slonzige moeders hebben ook recht op wat feest.

 

**

 

 

 

3 Responses to “Les Fashionistas”

  1. Vee Says:

    Zo herkenbaar…
    Maar ge kunt als ge tijd hebt en van veel goeie wil bent… Ook goed voor de dag komen in een toffe jeans met daar een mooie bloes of trui op en onder een jeans kunnen mini hakjes gerust
    Zelf grezzel ik ook van nylons of een kousenbroek
    Dus doe ik een jeans aan met daarop een rokje
    Ze zijn dat nu al gewoon van mij 🙂

  2. Isolde Says:

    Ik herken het wel een beetje. Heb net mooie schoentjes met hakken gekocht in de solden. En weet dat je met en lapje kleedt, jij. Je hebt zoveel uitstraling, dat de rest er niet toe doet.

  3. i. Says:

    Volgende keer een thema, marie. ik zou dat iedereen aanraden. http://www.flickr.com/photos/kerygma/8335114632/in/photostream

Leave a Reply