Lief lief

January 9th, 2013

We hebben thuis een zwarte koffietas.

Je kunt met krijt op de tas schrijven, ik kreeg ze van mijn baas en ze past, van alle tassen in ons huis, het best in mijn hand.

‘Ik hou het meest van deze tas’, zei ik een tijd geleden tegen mijn lief, zomaar, omdat ik ze net in mijn hand had, en koffie wilde zetten.

 

Sindsdien maakt hij altijd koffie voor mij in de zwarte tas. Of het moest zijn dat ze in de afwasmachine zit, vuil.

 

Mijn lief is het beste lief ever.

 

De gedachte dat ik hem ooit zou kunnen verliezen, aan een ziekte, aan een ongeval, aan iets anders, snoert mijn keel toe en doet mijn hart stilstaan.

‘Mo moksje toch’, zou hij nu zeggen, en hij zou een beetje meewarig lachen.

Maar toch.

Het is de akeligste gedachte die in mijn hoofd rondspookt. Niet altijd, gelukkig, maar af en toe, en dat is al veel meer dan genoeg.

 

 

3 Responses to “Lief lief”

  1. Delphine Says:

    Alsof je mijn gedachten kon lezen. Mijn lief is ook lief.

  2. huguette Says:

    Ach Marie, jij beseft dat je je geluk in handen hebt en koestert het.
    Zo dikwijls nemen we onze geliefden voor vanzelfsprekend, maar het zijn die alledaagse lieflijke attenties die dat geluk bepalen. En als de andere die kleine en stille gebaren dan ook opmerkt, dat contentement is gewoon…alles.

  3. stien Says:

    Oh ik herken alles. Ik kan misselijk worden als hij langer wegblijft dan verwacht. Ik ga dood zonder hem. En hij moet daar ook meewarig om lachen.

Leave a Reply