Geschenken

December 27th, 2012

Op Kerstavond kregen de dametjes elk één pakje.

Het was de vriend die traditioneel komt eten bij ons op Kerstavond, die voor elk een pakje meehad.

Elk één zak snoepjes, namelijk, en de dametjes waren euforisch. Ze mochten elk zo’n klein zakje (ocheere die kleine beertjes) uit hun snoepzak kiezen. En opeten. De kleinste pingelde nog een tweede zakje af, je kent dat wel, op Kerstavond lukt dat gemakkelijk. ‘Wat zijn cadeautjes héérlijk’, zuchtte ze moet een plakkerig suikermondje

Op Kerstmis kregen ze elk drie geschenken: een knuffeldier waar ze sebiet stekezot van waren, een Spaans kleed dat de schoonzus-tante-meter meebracht uit Spanje én een zeeppomp Zwitsal voor in ‘t bad.

Wij kochten niks, niks voor Kerstavond, niks voor Kerstmis zelf.

Sinterklaas zat nog in mijn kleren en toen ik een half uur lang had nagedacht over wat-ik-eventueel-zou-kunnen-geven-aan-mijn-dochters, dacht ik:

Foert.

Ik koop niks meer. Of toch niet omdat het zogezegd moet.

Ze hadden sedert begin december al zo’n plezier beleefd aan hun knuffelhondjes die ze gekregen hadden van de Sint, werkelijk, het is een plezier om te zien hoe de ene haar hond Botje zorgvuldig toedekt en soigneert, terwijl de andere keffend met een leiband door ons huis tjoffelt.

Meer dan dat hoeft het echt niet te zijn. De Sint komt bij ons alleen thuis, niet bij grootouders, niet bij meters en niet bij peters, godbeware mij dat we de familie zouden moeten rondhotsen, voor de zoveelste gedekte tafel en de tiende kilo chocola. ‘Onze Sint heeft daar geen tijd voor’, gaf ik als antwoord toen de dochter verwonderd vroeg waarom de Sint ook in de huizen bij de oma’s van de vriendjes in de klas kwam, en niet bij die van ons.

Dus toen mijn mama gisteren voorzichtig polste ‘wat de kindjes graag wilden als geschenk’, zei ik – nogmaals – niks.

Echt niks. Niks niks niks. Ze hebben geen flauw idee van cadeauverwachtingen, associëren feest nog altijd met teveel chips en frietjes, dus alstublieft, laat het zo, mama.

Mijn mama snapt dat als de beste, en antwoordde dat ze in het voorjaar wel eens naar de kinderboerderij zou gaan, en oh wat ben ik blij om zo’n geschenk.

De geschenken die ze kregen, waarlijks, daar deden ze euforisch over: de knuffels logeren mee uit en krijgen een vaste plaats aan onze tafel, het Spaans kleed ging tot nu toe enkel uit om te slapen en de zeeppomp voor in het bad: dat is een verhaal apart.

Toen Simonne het gele flesje Zwitsal zag, leek ze net een puppie die haar moeder even kwijt was geweest.

‘Oh, mooi zeeppompje, wat heb ik zo op jou verlangd.’ Waarop ze uren lang met het flesje in haar armen liep, net als het een klein babytje was.

Héhé, dacht ik gisteren, toen we restjes smikkelden uit de koelkast, met een glas cava als afscheid aan wat heerlijke dagen samen thuis, ‘wat fijn dat er geen overvloed was dit jaar. Wat een geruststelling dat mijn dametjes content zijn met een niet.’

Zo is feest pas echt feest in mijn hoofd. Iets meer dan anders, en nooit teveel.

Of het zou wat cava moeten zijn.

 

 

 

11 Responses to “Geschenken”

  1. Els Says:

    Wat een mooi kerstverhaal!
    Zo van die geschenken waar je samen iets kan DOEN vind ik de bovenste beste! Ik zal je er binnenkort ook eens eentje geven, als je begrijpt wat ik bedoel ;-).
    Fijn einde jaar!

  2. bentenge Says:

    Ik snak even naar adem en denk.
    Ja, het zou hier gerust wat minder mogen/moeten zijn.

  3. Hilde Says:

    Awel ge moogt daar fier op zijn!
    En het is fijn dat je mama daar ook in meegaat. Mijn dochter van 16 zei: “oma, je mag mijn centen voor kerst aan het weeshuis van Achieng geven”. Ik was kweeniehoe trots en moest bijna bleiten dan mijn kind zo’n schoon gebaar kón maken en mijn schoonmoeder zei: “wat is dat nu voor ne flauwe kul, uwe kerstcadeau die is voor u, ik ga dat toch nie aan een ander geven!” Soms kunnen oude mensen nog wel leren van de jeugd van tegenwoordig.
    Doe zo voort!!

  4. Leen* Says:

    Hier ging er een dagenlange discussie aan vooraf voor de oma beloofde om ma

  5. Leen* Says:

    Hier ging er een dagenlange discussie aan vooraf voor de oma beloofde om maar één ding te kopen voor kerstmis en dan was het nog dik tegen haar goesting.
    Sinterklaas verwijderen bij de grootouders, daar zijn wij, vrees ik, nog héél ver vanaf!

  6. Evi Says:

    t’Is ook niet zomaar zwitsal zeep é maar voor echte princessen 🙂
    Toen Anouk haar envelopke kreeg van Chantal zei ze dat het te veel was, waarop ik zei ‘geef dan de helft aan mij é’, wat ze ook werkelijk wou doen…
    ‘t Zijn zo’n schatjes!!!

  7. mamasha Says:

    Ik word nozel van die dagen vol te veel van alles Marie. Het kan dus echt anders.

    En moeten wij hier eens een cavabrunchke doen ipv een koffieklets? 🙂

  8. Nele84 Says:

    Oh, ik probeer dit al een hele maand aan duizend mensen uit te leggen. En niemand snapt mij. Nu duw ik ze gewoon dit stuk onder hun neus. Merci Marie.

  9. ysabje Says:

    wat goed dat je doorgezet hebt!
    inspiratief! of is het inspirationeel? ‘t is precies al laat 🙂

  10. Sarah Says:

    Hier is er eentje heel erg verontwaardigd dat de kerstman niet is gepasseerd, en de papa ook nu door de zoon. Dus komt de nieuwjaarsman met een gezelschapsspel en een paar nieuwe boerderijdieren. Maar idd das allemaal niet nodig, niet voor de kids, niet voor de ouders enkel voor de gemoedstoestand van anderen. Hou het maar zo!

  11. Vic Says:

    Zoals altijd ben jij een elegant vat vol wijsheid.
    Zoen.

Leave a Reply