13

November 9th, 2012

Ze is 13, de dochter. Ze organiseerde een ontbijtfeestje op de trein, voor haar 2 treinvriendinnen.

Je zou kunnen denken dat ze samenzat met Kim en Dorien, maar niets is minder waar.

Ze bedacht alles helemaal zelf.

Eerst stikte ze pennezakken voor hen, en daarvoor ging ze kijken bij Lies (die net een zeer leuk boek uitbracht, en toevallig ook net nieuwe pennezakken maakte). Het eerste exemplaar maakte ze een beetje vloekend, weken geleden, maar de geduldige geweldige buurvrouw snelde ter hulp. Nu maakt ze pennezakken met haar ogen dicht.

Ze nam een schoendoos mee, bedekt met servietjes die ze had gerecupereerd, en vol met eten dat net iets lekkerder is dan een boterham met choco: fruit, croissants, cornflakes, kaas en uiteraard Capri sonne fruitsap. Geen feest in huis zonder dat drankje dat naar niks smaakt, er bijna als water uitziet en mij altijd doet denken aan warme kleffe schoolreizen.

Dat het treinverkeer in het honderd liep die ochtend, en dat ze uiteindelijk niet op dezelfde trein zaten, zijn bijkomstigheden.

Kinderen van 13 passen daar een mouw aan, en ontbijten als je ‘s avonds richting huis treint: de oplossing.

‘Het was gezellig’, zei ze, en ‘s avonds mocht ze afhaalpizza eten op bed, met de andere goede vriendin.

Ze gibberde, lachte, fluisterde en glimde.

13 jong. en alleen naar Brugge elken dag. en je mannetje moeten staan in een klas met 12 jongens en 2 andere meisjes. opboksen tegen de onbeleefde jongens op de trein, die vuile woorden zeggen en lachen met stupiditeiten.

‘Ik laat me niet doen hoor’.

13 jong, en al zo vast in uw schoenen staan.

Bij haar komt alles altijd goed.

 

11 Responses to “13”

  1. tante Ingrid Says:

    Een mooie ode van moeder aan dochter.
    Ze boft een mama te hebben die het zo mooi kan verwoorden.
    Meisjes van 13…
    Proficiat Anouk, jij hoort er echt bij!

  2. bentenge Says:

    Een sterke vrouw voor de moeilijke toekomst die voor ons ligt ? Laat het ons hopen. 🙂
    Maar vooral fijn om lezen hoe creatief kinderen omgaan met de complexe maatschappij waarin ze opgroeien.

  3. Marthe Says:

    Dag Vertellementen,

    Een gigantische glimlach en een ini-mini-traan, jouw blog is een ode aan het bestaan.

    Bedankt,

    Een lezeres.

  4. mamasha Says:

    En dat allemaal omdat ze zo’n fantastisch schoon voorbeeld in haar leven heeft.

  5. Peggy Says:

    Ze worden zoooo snel “groot” hé
    *zucht
    en denkt terwijl aan haar dochter van inmiddels (nu al!?) 18 jaar*

  6. marie Says:

    Sha, heb jij een elixir gedronken vandaag :-)?
    Merci dames.

  7. Els Says:

    proficiat, Anouk, proficiat, Marie! Heerlijk toch zo een positieve ingesteldheid, zo creatief! Het kan alleen maar vertrouwen én een goed gevoel geven als moeder. Vertrouwen in je dochter en vertrouwen in je dochter haar toekomst! Ja, ze zorgt ervoor dat alles goed komt!
    Intussen denk ik stilletjes aan het eerste verjaardagsfeestje waarop ons Juliette bij jullie kwam…9 jaar geleden denk ik….ik soes even verder…x

  8. Isabelle Says:

    Proficiat Anouk…voor mij het lieve en altijd blije meisje!
    Groetjes van je ex-metekindje Janne!

  9. Leen* Says:

    Hiephiephiep en ook applaus: om zo bewust te kunnen geniet én om het zo schoon te kunnen verwoorden!

  10. aandewaterkant Says:

    Ik heb ook zo’n zoon 😉
    Mooi geschreven!

  11. Sarah Says:

    Waaw, drie (late) dikke kussen van Anouk!
    Zo’n origineel feestje seg, heerlijk.

Leave a Reply