Het meest enthousiast was ze over de dramatiek van de leerkracht van godsdienst.

‘Hij speelt de Bijbelverhalen na, en hij heeft een geel kostuum aan, mét gele schoenen, en een das met smileys.’

Ze vertelt gibberend hoe leuk het is, en hoe lief de juf van Frans is. Ze is notavrij, en dat is blijkbaar iets om lyrisch van te worden. ‘Ik ben altijd beleefd, mama’, zegt ze, en dan legt haar vader uit dat ze credits krijgt als ze beleefd is: thuis al altijd, op school zal dat niet anders zijn.

‘Het is zo’, bevestigt ze de dag dat ze haar agenda thuis vergat, ‘meneer was niet boos.’

Op vrijdag heeft ze praktijk en vorige week kwam ze thuis met zandkoekjes die zo lekker waren dat ik tranen in mijn ogen kreeg.

‘Het ligt aan de goede oven, mama’, zei ze bescheiden, ‘daarom zijn die van ons thuis minder lekker.’

In een klas met 3 meisjes, van wie zij er één is, en twaalf jongens, moet ze haar mannetje staan. Ik hoor dat en ik voel dat maar ik weet dat dat zo is. Ze staat haar mannetje ongelooflijk tussen die vreemde kinderen, en roloogt als meisjes haar vragen of ze al getongd heeft. Mijn hart maakte even een bokkesprong, toen ik dat hoorde, maar ja, kleine meisjes in een grote wereld, zo dat gaat in een mensenleven.

Zelden heb ik zoveel zin en goesting en passie in haar ogen gezien als de voorbije week. Zelden zoveel zenuwen ook, om alles in orde te maken en overal op tijd te zijn.

En wat een gedrevenheid op school, wat een alertheid en wat een betrokkenheid.

Na één week al zeg, ik ben nog nooit zo content geweest met onderwijs in heel mijn leven.

Ze had dit zo hard nodig, die vrijheid, die grotemensenmanieren en die plantrekkerij, ik wist het, ik wist het.

Misschien komt het ooit nog goed tussen het onderwijs en mij.

Nu nog Jan bekeren en het leven zal nog nooit zo zoet zijn geweest.

Ahum. Eerst nog wat koekjes bakken, peisk.

8 Responses to “Vertellementen houdt opnieuw een (klein) beetje van het onderwijs, deze keer.”

  1. Riet Says:

    Ik ken haar stem natuurlijk niet en omdat ze ‘je dochtertje’ is lees ik haar zinnen in mijn hoofd met een meisjesstemmetje. Dat stilaan niet meer past bij de verhalen die je over haar vertelt. Wat fijn, dat de dingen groeien.

  2. Alexandra Says:

    Heerlijk toch als blijkt dat ze hun plekje gevonden hebben!

  3. Isabelle Says:

    Ontroerend schoon!

  4. Nonkel Bram Says:

    Tes een echte vedette!

  5. Isolde Says:

    Waw, wat leuk voor Anouk (en voor jou, ik ken het gevoel maar al te goed). Ze is vertrokken!

  6. Lies Says:

    Goed zeg dat ze zo sterk op haar benen staat op die grote school – ik wens haar toe dat haar enthousiasme niet uitdooft en in het zesde nog even gedreven is!

  7. nele Says:

    Schoon zeg. Zijt maar fier!

  8. Marijkeh Says:

    straffe meid, die van u!

Leave a Reply