Een kiwi.

September 3rd, 2012

Kleine meisjes worden groot.

Deze ochtend verliet ze het huis in uniform, met een treinabonnement in haar portefeuille, en een hoofd vol honger en goesting.

Ze weet sedert een jaar ongeveer wat ze wil en vanaf nu pendelt ze dagelijks naar Brugge.

Vandaag nog een keer met mijn lief mee, vanaf morgen alleen.

Vol vuur vertelde ze over haar eerste dag.

Over de jongen van haar klas die paniekerig zijn trein niet vond, en hoe ze hem geholpen had. Over de bus, het uniform, de meester die meneer moet worden genoemd, de speelplaats, de lieve juf van Frans.

Dat het eten zo lekker was, op de middag, zei ze.

Ze vertelde gedetailleerd over de venkel, de rozijnen en de malse kippefilet met ‘iets erin’.

‘Voor dessert mochten we kiezen’, vervolgde ze, ‘een kiwi of wat fruitsla.’

Toen ik haar vroeg wat ze gekozen had, zei ze ‘kiwi’ en ze lachte haar meest gulle, veroverende lach ooit.

Het was toen dat mijn hart krak zei. Het was toen dat ik stiekem en voor één seconde hoopte dat ze nog even een klein meisje zou zijn, dat zich net als vroeger nestelde op mijn schoot als ze een nachtmerrie had gedroomd.

Het was maar voor heel even, mijn wens, want toen ik naar haar keek zag ik een dametje in wording, met een hart van goud, een zilveren lach en een goesting in het leven om U tegen te zeggen.

 

 

11 Responses to “Een kiwi.”

  1. Riet Says:

    Als ik vanmiddag mijn fruit eet, zal ik klinken op haar!

  2. Oon Says:

  3. Els Says:

    Als ouder kan je op zo’n moment alleen staan kijken. Kijken en vertrouwen dat je meid de bagage meeheeft die je eigenlijk wel weet dat je die gegeven hebt! Loslaten wordt dat zo mooi genoemd.
    ja, opvoeden het gaat echt over loslaten en héél lang kijken….
    neen, niet zo simpel voor ons moederhart!
    Succes, Marie, voor je drie meiden! x

  4. Maja Says:

    Ik hoor het tot hier kraken, het mijne doet een beetje meer, omdat ik nu al weet dat ik binnen zoveel jaar hetzelfde gevoel zal hebben.

  5. ruimtevisser Says:

    Ik kreeg tranen in mijn ogen, zo pijnlijk herkenbaar vond ik het en mijn oudste gaat nog maar naar het zesde leerjaar…

  6. Kruimel Says:

    mag ik bij jou eens een workshop komen volgen rond trots loslaten, ik heb nog zoveel te leren.

  7. Lies Says:

    oh, slik. dit is exact wat ik deze week dacht toen ik naar mijn dochter keek… Hopelijk blijft die goesting nog lang zo groot!

  8. Jonge Sla Says:

    Oh, snif.

  9. Lisa Says:

    Ons Noukietje:-) heb tranen in mijn ogen

  10. Sarah Says:

    waw.
    fantastisch dat jullie haar die kans geven.
    en nu ga ik ook een kiwi eten. 🙂

    xx

  11. Machteld Sohier Says:

    Ach, en mijn hart breekt als ik eraan denk dat peter dit niet meer leest. Hij was zo fier op haar, en op allemaal natuurlijk.

Leave a Reply