Al heel erg lang bezit ik een oude grote zak, onderaan in de kast van Jan, vol met stofjes.

Het zijn allemaal stukjes stof, afkomstig van kledij die versleten, te klein en te afgedragen om door te geven, of te vuil was geworden.

Ondertussen is het een berg lapjes stof.

Vanavond begon ik aan het Deken.

Het Deken Waar We Ooit Alle Vijf Samen Onder Zullen Liggen Als We Een Zetel Zullen Hebben.

Ooit.

Voorlopig ben ik enorm euforisch over het licht dat aan gaat als je op de zolder op de schakelaar duwt.

Een bijzonder schone zolder, namelijk.

Waar mijn lief het voorbije jaar 90 procent van zijn vrije tijd spendeerde, samen met een hoop kameraden  en familie die ooit een feest krijgen van mij.

You rock allemaal een beetje veel zeg.

Nu nog een metalen balustrade, de plakker versieren en onze Kenny voor de finishing touch van den eletriek.

Badkamer, here we (almost) come. En dan keuken. En dan pas de grote verbouwing.

Ah. Ooit zal mijn lief kunnen zeggen: ‘ik heb dat huis eigenhandig verbouwd’.

Tegen dan is hij alle crisissen, wanhoop, sukkeling en vermoeidheid al lang vergeten.

Zo gaat dat nu eenmaal in een mensenleven.

 

 

6 Responses to “# vakantie – Lapjesdeken en progressie”

  1. Kruimel Says:

    en dan kan hij zich nestelen onder die deken van jou.

  2. Riet Says:

    Oh zeg, ik ben doordrongen van hetzelfde soort van plannen. Niet van die deken, maar van de hoop en droom van ‘ooit alles af’.

  3. aandewaterkant Says:

    Blijven plannen maken voelt goed en vooral het dromen over 😉

  4. mamasha Says:

    Wij zijn in een bijna af fase, ik kan u dus al vertellen wat je wel en niet vergeet ;-). Die koffie samen dringt zich op!

  5. marie Says:

    sha: oh! in de vakantie, zeer zeer zeker hé.

  6. mamasha Says:

    Ben je beetje thuis, wanneer?

Leave a Reply