Dierbaarste – 2.

May 16th, 2012

Ik heb hem het liefst als hij een beetje serieus is en zijn trainingsbroek aan heeft. Dat eerste gebeurt vaak, in combinatie met een trainingsbroek veel minder.

Dan zit hij aan tafel, leest de krant een zeldene keer, en zegt weinig. Het gebeurt vaak dat hij weinig zegt.

Als ik iets vraag, dan denkt hij eerst. Altijd. Dat is al jaren zo, en ik ben het nog altijd niet helemaal gewend. Als ik hem vraag hoe het ook al weer zit met dat lelijke viaduct dat Gent binnenstroomt, dan legt hij me dat uit. Serieus, zonder oordeel over de visie van om het even welke partij. Hij luistert naar politici op een manier waar ik jaloers op ben. Met evenveel openheid luistert hij naar Groen als naar NVA. Ook daar ben ik jaloers op. Ik denk dat hij geschikt zou zijn om het beste uit elke partij te halen, echt. Hij draagt nooit haat, vervloekt alleen als hij te veel gedronken heeft (en dan nog), is pakken realistischer dan ik ben, en heeft zo weinig vooroordelen dat het bangelijk is. Hij kan mensen loskoppelen van algemeenheden, en heeft nog nooit gemeend iemand pijn gedaan. Hij werkt traag, in alles, maar oh zo nauwkeurig. Dat kunnen de minder nauwkeurige vrienden die helpen met de verbouwingen bevestigen. De even perfectionistische ook.

Of neen, ik heb hem het liefst als hij met zijn ogen toe op het juiste plekje in onze kleine living zit, met zijn ogen toe, terwijl hij aan het luisteren is naar één of andere rare jazzmeneer.

Neen, neen, ik heb hem het liefst als ik hem voel in bed, hij is altijd warmer dan mij, en ik kan koortsachtig zoeken in de vroege ochtend, want hij staat altijd vroeger op en vertrekt altijd vroeger dan ons.

‘t Is mijn papa,’ fluistert de jongste giftig als ik hem vastpak. ‘Mama komen’, ook. Ze neemt daarmee de fakkel over van de middelste, die twee jaar enorm bezitterig deed over haar vader.

Maar hij is lekker het allermeest van mij. Nèh.

4 Responses to “Dierbaarste – 2.”

  1. Riet Says:

    Maar oh! Hij is van jou, en hij is misschien ook knalrood als hij merkt dat hier honderd paar virtuele ogen op zijn schone kanten worden gevestigd. Maar vast ook blij, en terecht. Want zo goed als hij kan denken, luisteren, traag en goed werken, zo goed kan jij ‘t omschrijven!

  2. Ineken Says:

    Zo oprecht schoon.

  3. huguette Says:

    Ik zat hetzelfde te denken, Riet. Hij zou er heel ongemakkelijk van worden. Maar misschien wordt zijn ego wel gestreeld als hij zich bedenkt dat de meeste lezers van deze blog vrouwen zijn…

    Maar het is heel mooi, lief, ontwapenend om Jan door jouw ogen te zien, Marie. Dat is heel veel houden van, heel veel.
    En zo houden wij ook weer een beetje meer van Jan…

  4. Els Says:

    Het is joùw man, dat lees je, dat voel je als je dit leest. Jouw man, ik hoop dat hij dit stukje leest, het getuigt van zoveel liefde!
    super dat jij dit kan voelen en schrijven!
    Mooi!
    Blijf maar dicht en niet tè dicht bij elkaar! x

Leave a Reply