Broodverdriet

November 28th, 2011

Mijn metje bakte vroeger verrukkelijk brood.

Ik was er veel, en ik kan me zo weer voor de geest halen hoe ze het deed.

Vooral over hoe ik dan een stukje deeg kreeg voor mijn eigen klein broodje. Terwijl ik het deeg waarschijnlijk helegans verpieterde door er een vorm aan te willen geven, stond ze te kneden. Zo een beetje berustend, zen zouden ze dat in Delicious waarschijnlijk omschrijven, maar ik denk dat zij vooral aan het denken was aan haar was en haar strijk en haar bouillie die stond te garen.

Het brood rees in de warmte, met een doek erover, en ook al mochten we eigenlijk niet onder dat doek kijken, ik deed het toch, toen zij haar was aan den draad hing en ik binnen aan het spelen was met een oude harmonica. Het kleine deegje met de elegante vorm trok eigenlijk op niks toen het uit de oven kwam, maar ik at het helemaal op, warm, met buikpijn als gevolg.

Mijn overgrootmoeder, metje Madeleine ( van wie ik de naam zo graag aan één van mijn dochters had gegeven, maar ge zijt altijd met twee om te kiezen, en Jan heeft haar nooit gekend, dus hij kan niet even goed weten waarom), bakte koekebrood. Dat was op zaterdag en mijn oud metje ging daar poetsen, bij haar oude oude moeder, die zeurde over kinders die op reis gaan en naar den tv kijken. Ja, de hele wereld was om zeep en dat was allemaal de schuld van den tv. Ik moest op het hoge oude bed zitten en doordat mijn benen nog te kort waren, kon de vloer goed drogen en zat ik daar een beetje te zitten.

Als alles droog en netjes was, zette ze water op in haar moor, ik denk voor koffie, en terwijl ze nog een klein beetje verder zeurde over de verloedering van haar kinders, mocht ik koekestuutjes eten. Met boter. En als mijn grootmoeder niet keek, omdat ze nog in een of ander hoekje Mariastolpen aan het afstoffen was, kreeg ik een klein pikeurtje. In zo’n geneverglaasje, met een knipoog erbij. Want net zoals ze ervan overtuigd was dat den tv alles naar de bliksem hielp, zorgden pikeurtjes ervoor dat je sterke kinders kreeg. Die niet ziek werden en al.

Ik vond het niet lekker, dat kruidenvocht.

Maar omdat het verboden was, dronk ik het bijna leeg in één keer. Om het dan door te eten met zeven koekestuutjes.

Nu mis ik goei brood. En een goeien bakker. Negen op de tien keer zcuht ik ik een beetje in mezelf als ik een boterham aan het eten ben, want het wil zeggen dat mijn kinders nooit echt brood gekend zullen hebben. Alleen behoorlijk smaakloze hompen waar je veel charcuterie op legt omdat je het anders nog vlugger door zou hebben dat het op niets trekt. Al een geluk dat de tante af en toe een brood in ons richting gooit.

Ik spaar dus voor een oven (merci voor uw tips, ze zijn me goud waard in verbouwingstijden). Het zal wel nog een eindje duren voor ik er ben, maar kom, ooit zullen mijn kinders op hun blog kunnen schrijven dat ze zo’n zagende moeder hadden, van wie ze niet onder het doek mochten kijken, terwijl het brood aan het rijzen was. Maar dan zullen ze net als ik tenminste kunnen klagen dat het brood van de meeste bakkers flut is.

En och, dan geef ik ze wel een pikeurtje. Met een knipoog en een litannie over Facebook erbij.

 

 

14 Responses to “Broodverdriet”

  1. Isolde Says:

    Ik deel uw mening met dat brood! Flutbrood! hu! Ook mijn metje bakte het beste brood, met de beste zelfgemaakte confituur erop! Leve de West-Vlaamse metjes, ik eer ze nog elke dag.

  2. nele Says:

    Ha Marie! ge hebt me weeral veel doen glimlachen 🙂 en ge hebt natuurlijk gelijk. En ja Madeleine is een schone naam. En als ge nog ideeën hebt voor jongensnamen… (meisjesnaam hebben we al)

  3. marc ogiers Says:

    Er is hier zoveel lekker brood te koop van zoveel verschillende warme bakkers…
    vijf-, zes-, zevengranenbrood, Zweeds grof of wit, krenten- en suikerbrood. En dan nog te zwijgen over de vele soorten ontbijtkoeken die er overal te koop zijn. Een vers gesneden broodje in de papieren zak. Steek daar uw neus eens in…Ik kan daar echt van genieten.
    Vandaar dat ik jouw mening echt niet kan delen, Marie.
    Dat is zoiets wat ik het eerst mis als ik op vakantie ben in het buitenland. Ga bijvoorbeeld eens in Nederland kijken, wat ze daar als brood durven verkopen. Het zou best kunnen dat DAT de weg is waar ze bij ons ook naartoe gaan, maar laat ons die evolutie vertragen door naar de bakker om de hoek om brood te gaan.

  4. Ineken Says:

    Ik ben dankbaar voor de nieuwe bakker om de hoek die overheerlijk achtgranenbrood bakt, dat zelfs de kritische smaakpapillen van mijn bloemist die in een vorig leven bakker was, kan bekoren. En dat zegt veel 🙂

  5. Marie Says:

    Marc,
    Ik zal zeker blijven gaan naar de bakker om de hoek, ik zou niet weten waar ik anders terecht moet 😉
    Maar ik denk dat de verscheidenheid aan brood die we voorgeschoteld krijgen, net één van de oorzaken is. Zeg nu zelf: hoe kan een bakker ‘s nachts deftig vijfentwintig soorten brood bakken? Dat moeten dan toch ongeveer allemaal dezelfde broden zijn, met kleine smaakverschillen en grote naamverschillen?
    Hit me 😉

  6. Machteld Sohier Says:

    De schuld ligt voor een deel bij de gebruikte vetten, bah, ik vertrouw die vette smaak die zoveel soorten brood hebben voor geen cent. Maar ik zou mijn ziel geven voor een brood van bakker Debuysere. Zes dagen oud was het nog altijd het beste brood ter wereld. Hij gaf me ooit advies bij het bakken van een desembrood, maar ik heb het maar een keer geprobeerd. Ik koop het nu in de Ayuno.
    Ik herinner me dat bood bakken bij metje zeer goed, en ook de rare kronkeltjes die telkens naast de broodvorm in de oven stonden. En de jeueueueueueueu van jou terwijl je een vormpje maakte, geknield op een stoel daar in die warme, gezellige keuken van metje.

  7. tante Ingrid Says:

    Ja, ik begrijp je Marie.
    Het gaat helemaal niet om de ontelbare soorten brood die je kan kopen, maar om dat eenvoudig vrome brood.Ik kan er geen beter woord voor vinden en zal gauw weer eens aan de slag gaan!

  8. Isabel Says:

    Zo jammer dat ik het brood van bakker Debuysere nooit geproefd heb, tis te zeggen, dat ik het me niet meer kan herinneren.
    Ondertussen ga ik naar mijn trouwe bakker op de Groentemarkt, en heb ik elke dag het gevoel ‘echt brood’ te eten. Curieus wat peter Jef ervan zou gevonden hebben.

  9. marc Says:

    Hit you? 🙂
    Komtie…

    Verschillende soorten met allemaal dezelfde smaak? Klopt niet. Al die soorten met hun verschillende kleur, mondgevoel, smaak van granen…Wij wonen verdorie twee straten van elkaar, Marie.

    Soit. Ik denk dat ik wel begrijp wat je bedoeld hoor. Maar een nostalgisch stukje literatuur komt daarom nog niet overeen met de realiteit. Hineininterpretierung m.a.w. het gevoel en de emoties die in jouw geheugen gelinkt zijn met het bakken en eten van “vroom” brood (dank u tante Ingrid) zijn namelijk iets anders dan het ding zelf. Of word ik nu te filosofisch? Mijn herinneringen aan zelfgemaakt brood uit de oude tijd zijn meer dat je er je tanden op stuk bijt en dat het na een paar dagen al beschimmelt. Leve de vooruitgang!

  10. marc Says:

    (nog een foutje verbeterd)
    Hit you? 🙂
    Komtie…

    Verschillende soorten met allemaal dezelfde smaak? Klopt niet. Al die soorten met hun verschillende kleur, mondgevoel, smaak van granen… Wij wonen verdorie twee straten van elkaar, Marie.

    Soit. Ik denk dat ik wel begrijp wat je bedoelt hoor. Maar een nostalgisch stukje literatuur komt daarom nog niet overeen met de realiteit. Hineininterpretierung m.a.w. het gevoel en de emoties die in jouw geheugen gelinkt zijn met het bakken en eten van “vroom” brood (dank u tante Ingrid) zijn namelijk iets anders dan het ding zelf. Of word ik nu te filosofisch? Mijn herinneringen aan zelfgemaakt brood uit de oude tijd zijn meer dat je er je tanden op stuk bijt en dat het na een paar dagen al beschimmelt. Leve de vooruitgang!

  11. tante ingrid Says:

    Vroom brood is brood zoals brood moet zijn.
    Je bijt er je tanden helemaal niet op stuk en schimmel heb ik op mijn brood nog nooit gezien.
    Sorry, maar ik heb de indruk dat enkel Westhoekers weten wat lekker brood is.Of ben ik wat chauvinistisch????,

  12. Bieke Says:

    Als West-Vlaming, met een pa die van opleiding bakker is, kan ik zeggen dat ik liever het brood van de bakker at, dan dat van mijn pa, te harde korsten. Nu ja dat zegt waarschijnlijk meer over mij of over mijn pa, dan over alle westvlaamse broden.

    In Ledeberg vind ik het koalabrood van bakker Dirk in van den heckestraat wel te eten. En bij het bakkerijtje op de hoek van de Langestraat en de Hovenierstraat hebben ze er ook een paar lekkere met rare namen.
    Alleen een lekkere pistolet heb ik hier nog niet ontdekt. Iemand?

  13. Lichtindeduisternis Says:

    Ik vond de koekestuutjes en het bruin brood van mijn West-Vlaamse grootmoeder ook overheerlijk. En haar rozijnenbrood niet te vergeten! Ik zoek hier ook nog altijd tevergeefs naar écht lekker brood, met een krokante korst.

  14. forex robot Says:

    Should you read the newspaper on occasion, make sure to save all of the papers that you have so that you can use them as packing material whenever you move. Padding is actually important to keeping your more delicate objects safe and sound during the move. You may also opt for clothes, sheets, or other cushy material to pack your items.

Leave a Reply