J.E.F.

November 4th, 2011

(Dat ik over J.E.F. schrijf, dat is een keihard voorrecht voor u, liefste lezer.)

Ik dacht gisteren meer dan een keer: ‘Ik hou het gewoon voor mezelf.’

Tot ik er binnenkwam gisterenavond.

Ik stond met open mond te kijken, en ik zat nog geeneens aan tafel.

‘Dit is zo mooi,’ zei mijn immer verstandige hoofd tegen de rest van mezelf, ‘en dat is zo als je het beste bij het beste brengt.’

Zij heeft een vreselijk goede smaak voor interieur en vorm. Ik zou een pink weggeven voor een inzicht als dat van haar. Waar ik in een tijdspanne van een jaar enkel over de kleur van mijn vensters heb beslist, tovert zij in een paar maanden een oud, verlaten pand om tot een bijou. Ze let op alles, en ik word week van schone lampjes en perfecte klinken en machtige boterkommetjes. Ze maakt de wereld een beetje fijner, echt, daar in haar parel in de stad. Ik ben zo blij dat ik haar ken.

Hij is een tovenaar, zegt mijn lief. Ze noemden hem ook kunstenaar, gisterenavond, en ik kon alleen maar knikken. Hij is één van de 3 Flemish Foodies, en als ik hem bezig zie in zijn keuken, dan weet ik al op voorhand dat het goed komt. Nimsa zei het ooit zeer schoon, ik zou het niet beter kunnen doen.

En toen zat ik nog altijd geeneens aan tafel.

Neen, we stonden buiten, en zeiden ‘oh’ en ‘ah’ en ‘waw’ en we dronken een glas met iets verrukkelijks. Ik moet dringend eens leren onthouden wat ik drink, en gelijk een echte zo vanalles opschrijven, i know.

Toen gingen we aan tafel.

We moesten kiezen en mijn lief zei dat het best is als je vis en vlees afwisselt en ik geloof mijn lief altijd en zo aten wij hetzelfde, zo geheel trouw aan elkaar en al.

 

Gerookte makreel. Geitenkaas.

Ik heb, toen ik dacht dat er niemand keek, met een stukje brood mijn bord leeggegeten. Omdat het einde van een bord altijd het beste is. Omdat ik toen al heimwee had naar de makreel.

Ik proefde aan de varkenswangen van mijn buurvrouwtje. Zwinnekoaken, zo gemaakt dat ik ze prompt op het lijstje van mijn Laatste Avondmaal zal zetten.

Haas royal. Kweepeer. Spitskool. Sjalot.

Haas kan mij altijd krijgen. Koninklijke haas nog meer. Ik eet het weinig, omdat ik nooit teleurgesteld wil worden en omdat de smaak me doet denken aan intense herfst.

Het was toen dat mijn lief het zei, dat Jason een tovenaar is. Ook dat haas en spitskool (machtig machtig geprepareerd – dat niemand spitskool ooit nog een kneusje durft te noemen) dansen met mekaar.

Aan de andere kant van de tafel kwam bloemkool – Pas de Rouge. Er was peterseliewortel, en volgens het andere buurvrouwtje waren er overweldigende paddestoelen.

Ik dopte mijn stuutje in de saus en kreeg ik een stukje bloemkool. Bloemkool en ik, dat zijn altijd maten. Maar zelden zoveel als bij J.E.F.

We hadden nog dessert, dat minstens evenveel kracht uitstraalde, maar ik was te gretig naar het amandelijs en de appel dat ik de foto vergat.

Wat ik wel deed, dat was kijken naar dat ander schoon volk dat daar werkt.

Nelis naast Famke in de zaal. Dat voelt zo goed.

Gilles Demeere naast Jason in de keuken. Het is een tandem, die twee heren.

Ziet ze staan zeg.

 

U weet dus weer waar u heen moet. Zo met uw lief om te vieren dat u elkaar graag ziet. Of met uw vriendinnen om te kletsen over de nieuwste naaipatronen. Met uw maten, content dat de vrouwen voor een keer thuisgebleven zijn.

————

 

J.E.F.

Lange Steenstraat 10, 9000 Gent

Open di-wo-do-vr & zaterdagavond (12-14u/19-22u/vrijdagavond eet J.E.F. laat tot 1u!)

Reserveren op 09/336.80.58.

 

 

 

 

11 Responses to “J.E.F.”

  1. Iris @ the yummyblogsisters Says:

    staat zo hoog op mijn ‘list to go to’, kan niet hoger. mooi vertellement!

  2. Sarah Says:

    Moet ik nu écht nog zolang wachten????
    Zier er heerlijk uit, die kleuren, vormen…

  3. mamasha Says:

    Wij hebben echt wat te vieren. En u hebt mij zoooo hard overtuigd!

  4. Isolde Says:

    Een héél schoon en lekker vertellement! Ik heb honger gekregen.

  5. Nimsa Says:

    Doet hij zijn haas daar, Jason? Die haas van Jason die is niet te doen! Ik moet er nog rapper heen dan ik al gepland had.

  6. Luc Dequidt Says:

    schitterend stukje proza, heb er echt van genoten en we komen zeker eens af want ik wil mijn petekind en haar tovenaar in actie zien

    stel het wel en alle succes gewenst

  7. tijdtussendoor Says:

    Als de jongste, hopelijk, afstudeert aan het eind van het jaar, weten we al waar vieren in Gent 😉

  8. Marie Says:

    Nimsa: Die haas is niet te doen, zeg wel. Rap rap rap.

  9. Lien Says:

    Ik vertrouw alweer op uw goede smaak. Gereserveerd voor 9 december.

  10. Marie Says:

    Groetjes doen van mij, Lien.

  11. Sid Frisjes Says:

    Met vertraging, maar ‘t was er goed. Om niet te zeggen ongelofelijk goed. Jammer dat Gent niet bij de deur is.

Leave a Reply