Zomaar, plots

August 6th, 2011

Zomaar, op een avond, stelde ik mijn leven in vraag.

‘Keppe, ik weet het niet. Er gebeuren rare dingen in mijn hoofd.’

Op ons koertje mag dat, ons koertje is zware gesprekken gewend, en ze is altijd een beetje als een laken voor als je koud hebt in je bed, ons koertje.

‘Ik droom ‘s nachts van dingen die ik zou willen doen, en het lukt ook altijd een beetje. Maar het probleem is dat ik dat in de werkelijkheid niet kan. Al zou ik het willen. Filmen bijvoorbeeld, of een café opendoen met veel boeken en oude lampen. Een diploma grafische vormgeving op zak hebben, of tenminste mijn ideeën kunnen vertolken naar iets echts.’

‘Goed bezig’, repliceert mijn lief zeer serieus,’ ik hou van mensen met ambitie, en je kunt nooit genoeg nadenken over wat je eigenlijk wil zijn.’

Ik dwaalde af en dacht wat als ik nu geen Latijnse had gedaan, maar een richting met meer praktijk, of wat als ik nu vanmijnleven niet beslist had om in het onderwijs te willen gaan, wat als ik naar een technische school was geweest, en minder ganse dagen boeken had gelezen toen ik klein was, wat als ik mijn huidige job, die ik via via vond, niet had, zou ik dan ook geen drie dochters hebben gehad.

Ik dacht ook aan alternatieven, om die onrust in mijn hoofd een plaats te geven. Wat als ik nu eens gewoon een cursus volg, van iets dat ik eigenlijk echt zou willen doen, zo om te zien of dat lukt, en om te voelen of mijn hart dan rustiger wordt.

Ik lachte mezelf uit. Ja, stel je voor dat ik een cursus film volg, en dan hele dagen iedereen loop te filmen. En dat ze dan stiekem denken, oh neen, ze is daar weer met al haar film. Familiefilm en altijd overal mijn apparaat mee naar toe. Stelduvoorzeg.

Ik zal maar eens zoeken naar iemand die wil filmen op ons feest.

Dat is een begin.

8 Responses to “Zomaar, plots”

  1. nobutterfly Says:

    Een oude tante maakte altijd filmpjes op familiefeesten. Vaak discreet en nu zijn ze een leuke bron om mensen te “leren kennen” die je enkel als oudere persoon kent. Dus waarom niet?

  2. fre Says:

    Ja, stel je voor daje dan geen zo’n schone vertellementen ging neerschrijven zeg!! T’zou ook wa zijn wi.

  3. Machteld Says:

    Kijk nu, ik had net lopen denken dat je misschien iemand nodig zou hebben om te filmen. Ik wil graag oude tante met de camera zijn voor een stuk van het feest.
    Wat als? Je bent 31, en er is geen wet die voorschrijft dat men een leven lang hetzelfde moet doen…. Best is het denk ik om je dromen in stukjes plaats te geven in je leven nu. Zo kun je zien welke er het beste bij jou aanslaat, waar je verder in wil gaan. En eenmaal jij een deur hebt opengezet, openen andere zich vaak vanzelf.

  4. Mme Zsazsa Says:

    Stoem hé die eeuwige twijfel.

    Soms denk ik dat ik maar gewoon in een fabriek moet gaan werken en dan thuiskomen en de vtm opzetten, zo gewoon voor mijn gemoedsrust.

  5. Tess Says:

    Het is nooit te laat om je leven om te gooien (of toch deels) Marie. Je kan inderdaad gewoon beginnen met een cursus, dan kan je nog zien. Mijn lief doet nu net hetzelfde, hij is sinds deze week ingeschreven voor avondlessen 3D Tekenen. Ik ben zòòò blij dat hij eindelijk zijn creativiteit gebruikt, zou jij ook moeten doen. Creativiteit genoeg in dat mooi kopje van jou. 🙂

  6. Isolde Says:

    Ik herken mezelf daarin zo goed zeg…

  7. elke Says:

    Doen Marie, doen. Dat vind ik zo leuk aan september, dat je zoveel opnieuw kunt gaan leren.
    Ik was beter kapster geworden, denk ik soms, dan had ik nu een ‘kapcafé’ met boeken en oude lampen.

  8. Marijke Says:

    Ik heb al eens gedacht, ik neem een jaar onbetaald verlof… en ik volg een heel jaar workshops en cursussen om eens te zien wat ik zou willen. Maar ja, een huishouden met twee kinderen en verbouwingen laten dat helaas niet toe.

Leave a Reply