Dit is geen hup hup hup verhaal. Dit is om traag te lezen, met uw ogen toe.

Ik at in de Vitrine.

Ik at eerder in de Wulf.

Ik zag Niels terug.

Ik zag Fam en ik zal u dat allemaal op een andere keer vertellen, van Fam en haar gigantisch goede smaak en wonderlijke hulp bij de inrichting van mijn huis.

Ik leerde Phil kennen, u wellicht beter bekend van het café dat bijna een droevig einde kent.

 

De Vitrine ligt op een plek in Gent waar ik ooit mijn hart verloren heb. Vooral figuurlijk, maar ook een klein beetje letterlijk.

Ik was dus blij dat ik er was. Het regende en het was te koud, dus het deed goed om de open deur binnen te stappen en ons aan de toog te zetten.

Mijn voorliefde voor de toog maakte een sprongetje.

‘Kom binnen en zet u’.

Dat was het gevoel dat wij hadden, ja. Na één minuut al. Allemaal doordat het er zo schoon was, en ook wel een beetje veel door de aanwezigheid van Phil.

Goede, perfect gekoelde witte wijn, per glas: heerlijk. Aperitieven met saucisson, salami, gedroogde worst en rilettes. Huisgemaakte pickles, gepekelde rode biet.

Ik wil het hierbij houden, schoot even door mijn hoofd. Dit is nu al het beste van het beste.

Maar gelukkig luister ik niet altijd naar mijn hoofd. Er is ‘s avonds één menu. 45 euro. Eventueel te verlengen met één extra voorgerecht, dan betaalt u 55 euro. Voor kaas op het einde betaalt u een supplement van 4 euro.

De chefs komen uw eten zelf aan tafel brengen. Met uitleg. Niet vlug vlug, maar een beetje als een gedichtje op Nieuwjaar. Over het uitsterven van rood rund, opgelegde look, en bosaardbeien.

In de Wulf werd ik helemaal week bij het eten van geroosterde prei, hier blaasde de geroosterde warmoes met belegen Bastiaensen me helemaal van de sokken.

Ik at ook lamsbuik. Verrukkellijke lieve lamsbuik, met erwten en tuinbonen met munt en bearnaise. Vlees en groenten in eenvoud maar pure klasse.

Ik dronk weer bier, Saison Dupont deze keer. Een bier dat netjes aanleunt bij alle godenspijzen die ik kreeg, maar ze toch niet overklast. Oef.

De Vitrine is machtig, zo machtig. Zeker als je, zoals ik, aan de toog kan eten en de gezellige bedrijvigheid van de mensen die er werken kan zien.

Het is alleen maar met de kracht van een meesterchef, de skills van gedreven personeel en de schoonheid (u moet gaan kijken naar het ontroerend mooi pand) van alles rondom u, dat het mogelijk is om zoiets perfects af te leveren.

Een parel, dus. In een schitterende buurt in Gent.

You rock again, Kobe. En waar ik in de Vitrine de Wulf verliefd was op de vaardigheden van Carl Couvreur, viel ik hier als een blok voor de drive van Phil, die u zo het gevoel geeft dat u in uw eigen living zit.

De Vitrine, Brabantdam 134, 9000 Gent. Open van dinsdag tot zaterdag. 093362808. Reserveren hé, anders heb je wellicht pech.

(Let niet op de fouten. Ik heb ze verbeterd. g en h: dat blijft moeilijk als ik moe ben.)

 

 

2 Responses to “Gent zoals u het nog nooit zag – De Vitrine – Nummer vijf”

  1. caroline Says:

    njam njam zeg, ik trek straks een keer aan mijn vent zijn mouw..

  2. Sherlyn Says:

    I read a lot of interesting content here. Probably you spend a
    lot of time writing, i know how to save you a lot of time, there is an online
    tool that creates unique, google friendly posts in minutes,
    just type in google – laranitas free content source

Leave a Reply