Jan heeft een voorliefde voor bonen en kolen. En voor erwtjes, maar dat is een verhaal apart.

Ik maak ze veel te weinig klaar. Ik stoofde eens slaharten in wat boter, overlaatst, en je had zijn gezicht moeten zien.

Net zoals die keer met de rode bieten en sinaasappel, het was iets van Ottolenghi, maar mijn boek is op vakantie, dus ik weet niet meer wat het was. Veel werk, ja, maar zalig werk, zo alleen in mijn keuken. ‘Buiten categorie’, mompelde Jan met zijn mond nog vol rode biet. Toen nam hij gepaneerde prei, met paprikarelish en at op zijn gemak voort.

‘Waarom maak je geen leefkeuken?’, vroeg de architecte me toen ze voor de eerste keer kwam kijken. Zo lekker gezellig, allemaal samen terwijl jij aan het koken bent?

‘Neen.’

Ze schrok misschien een beetje van de vastberadenheid, maar dat was dan maar goed ook, want ik meende het.

Ik legde haar uit van ons huis dat te klein is en plots alleen maar keuken zou worden. Van rommel in mijn keuken ook, die ik graag laat liggen. De zeldzame rust die ik vind als ik alleen ben, en voor het fornuis sta. Zo wat roeren in mijn potten en kijken naar bonen die gaar worden. Ondertussen denken aan dingen die nog moeten gebeuren, maar op een rustige manier.

Ik hou dus alleen van open keukens op een ander. Mijn keuken wordt klein, kijkt op de straat en zal ooit vol schone dingen staan. Oude kastjes, en een megacoole broodsnijkast van de jaren vijftig die ik afpingelde van i.

‘Dat treft’, zei de überwijze buurvrouw die recht tegenover ons woont en van wie de keuken zich ook aan de straatkant bevindt.

Dat treft zeer zeker, want nu kunnen wij gelijk echte huisvrouwen eens zwaaien naar elkaar.

En keukengeheimen delen, of naaigeluk.

Want mijn übercoole buurvrouw kan goed koken, en naaien eigenlijk ook.

6 Responses to “Bonenliefde en aparte keukens”

  1. Polkadotjes Says:

    Goed plan zeg. ZO had ik het nog niet bekeken. Elke dag een beetje me-time en rust gegarandeerd.

  2. Morgada Says:

    Man, man, gij leest als zoete mayonaise..
    Nòg van dat 🙂

  3. elke Says:

    Een open keuken is tof, maar het proper moeten liggen is idd een miserie met momenten. Been there, done that. Al kan ik niet zeggen dat ik persé een gesloten keuken zou willen ook. Vandaar dat ik hem maar even laat zoals hij is. (en ook, ook omdat het geld kost natuurlijk 😉 )

  4. marijke Says:

    wij zijn aan het verbouwen en mijn man wil een open keuken en ik niet. Ik zal hem uw argumenten eens laten lezen! Ik kan het niet zo goed zeggen als gelijk gij doet.

  5. mamasha Says:

    Hmmmm… straks doet ge mij twijfelen aan mijn leefkeuken. Neen, ik ben ervan overtuigd, maar ik snap uw visie ook. Komen we in elkaars andere keukens dan eens op bezoek?

  6. marie Says:

    Maar zeker, sha. Maar nog even geduld he, jij kent dat. Verbouwingen, zucht zucht zucht.

Leave a Reply