Oh man.

Wat ga ik die juf van Clarisse missen.

Wij hadden dit jaar namelijk de allerbeste kleuterjuf van de hele wereld. Zo goed, dat ik half september al verdriet had om het afscheid van juni.

Ik keek vorige week nog eens naar haar, want op woensdag kom ik in de klas en kan ik al eens een goeiemorgen zeggen. Met de andere woensdagmama’s.

En toen ik zo naar haar keek, wou ik haar eigenlijk eens goed vastpakken.

Ik heb daar maar mee gewacht tot vandaag, want het is er altijd zo vol leven in haar klasje, en haar aandacht is gericht op elk kind dat daar binnenkomt. Op elke ouder, en ook op elk kind dat daar niet moet zijn, maar toch een keer probeert. Je weet maar nooit. Als ik een kleuter was geweest, dan had ik mijn lijm meegepakt en had ik mezelf aan de bank vastgekleefd. Om nooit meer weg te moeten en altijd bij haar te mogen blijven.

Ik wou haar eigenlijk nog eens vragen of ze nooit omvalt, uitgeput, van die constante zorg en die organisatie en al die bakken liefde die ze over de kinders strooit. Hoe ze kinderen leert hoe het leven in mekaar zit, en dat er soms wat verdriet aan te pas komt. Hoe ze haar eigen leven betrekt in de klas, en hoe wij hier dus plots ‘twee bedden moesten klaarmaken want juf Annick en papa Wim komen allebei logeren in de vakantie, mama’.

Ze verdient een keigroot gouden standbeeld op het midden van de speelplaats, die juf. En duizend bloemen en een glas champagne.

En een dikke dikke kus.

 

5 Responses to “De allerbeste kleuterjuf van heel de wereld.”

  1. Els Says:

    Zo mooi en nog meer de waarheid. Het IS een juf uit de duizend die de gave heeft elk kind, elke ouder het gevoel te geven dat hij/zij zo bijzonder en bovenal uniek is.
    Een onuitputtelijk vat liefde en energie, bergen dankbaarheid voor al het moois dat op haar weg komt en dan bezit juf A nog de prachtige gave van geduld. Dit geduld straalt ze uit naar de kinderen in haar klas en dat maakt hen op een natuurlijke wijze rustiger. Een buitengewone manier om “gezag” uit te stralen op 3 en 4 jarigen!
    Oh, ik kan blijven schrijven over juf A. Een standbeeld zou een goed idee zijn. Liefst zo één waar je briefjes kan insteken, briefjes met dank-je-wel voor al dat moois!
    En, weet je, Marie, ook ik mis haar soms. Soms zelfs zo erg dat ik stop aan haar klasje en eens op de ruit tik om dan haar guitige blije ogen te zien…Zalige momenten!

  2. Polkadotjes Says:

    Ik kan hier niets meer aan toevoegen. Alleen maar beamen. Beamen. Beamen. En hopen dat Roos volgend jaar het gelukkigste kind ter wereld is om een jaar te mogen groeien binnen de zorg en de wijsheid van de beste juf van de wereld!

  3. Sarah Says:

    oh nee die juf is hier, dicht bij ons…
    of misschien is het ook zo eentje die duizend bloemen, een glas champagne en een gouden standbeeld verdient!
    Het goeie nieuws is, we moeten ze maar missen tot september en dan, dan is het Odiels beurt om te vertoeven in haar rijkdom!

  4. huguette Says:

    Juf A, ze zal de absolute top der juffen blijven. Hoe ze Luka bij de eerste ontmoeting geruststelde en over haar armpje wreef! Onze dochter ging onmiddellijk overstag, ondertussen al 9 jaar geleden.

    Tijd voor alle kinderen, oneindig geduldig (oh, al bezat ik maar een fractie van dat geduld) en zo’n groot hart om al het goede in die ukjes naar boven te halen.

    O ja, en ze zong de hele dag door.

  5. marleen Says:

    En hoe ze 20 jaar later nog de namen van de kindjes weet die samen met Evelyne in de klas zaten.Super gewoon.Een Juf die zusjes niet vergelijkt
    Deze juf verdiend zeker eens een nominatie in ”klasse”

Leave a Reply