De Melkweg

June 28th, 2011

Ik heb weer honger naar lezen. Echt.

Het was lang geleden, mijn hoofd bevindt zich voornamelijk tussen Maximonsters, Jeroentje en Mini die voetbalt. Waar het zich voortreffelijk voelt, mijn hoofd, bedankt.

Het grolt mee met de liefste monsters van de hele wereld, doet stemkorreltjes na zoals de kikkerpapa die te moe is en lacht met kleine Mini’s die voetballen.

Mijn hoofd toch.

Om de zoveel maanden moet ik voor het werk eens naar Antwerpen. En hoe lief het ook is dat mijn collega’s me meenemen met de auto, ik was blij dat het niet paste deze keer.

Murakami, trein, koffie, croissant en ik: we zijn goede maatjes, wij. Ik heb een gigantisch zwak voor de verhalen van Murakami, en zijn beschrijvingen maken mij week. Zelfs als hij over misosoep en ander Japans lekkers schrijft. Na Murakami kwam deze week Zadie Smith (Over schoonheid), herlas ik Aravind Adiga (de Witte Tijger) en kocht ik als kroon op mijn leesvaart een nieuw boek, en wacht nu op Kalme Chaos.

Maar een vers boek dus, het nieuwe van Bart Moeyaert. Het lag delicaat te lonken tijdens de weekend, maar ik heb mezelf gekweld, zoals ik dat doe met een stuutje met smout. Eéntje om de drie dagen, Marie. De Melkweg was voorbehouden voor een tasje koffie zaterdagnamiddag, met een boule de berlin. Mezelf beloofd én gekocht. Allebei, de koek en het boek. Verjaardagsfeestjes en ongelooflijk coole baby’s zorgden voor uitstel. Voor het boek, welteverstaan, want de koek, die leefde niet lang.

Zondag, barbecue. Maandag architecte over de vloer. Architecten die hun Swedish Hasbeens uitzwieren en door het zaagsel en het stof lopen alsof het niks is: like like like. Zeker als ze goede plannen hebben en een hoop rompslomp van mij overnemen.

Vandaag dus. Het boek zat in mijn handtas. Een beetje gekreukt en een beetje nat van mijn el-len-di-ge ochtend (ge wilt het niet weten, ik was bijna een thuismoeder geworden. zonder overleg met mijn lief. 3 kinderen, tram, accordeon, stortregen, Brusselsesteenweg, nog?), maar toch, trouw lag het daar te blinken tijdens mijn middagpauze.

Ik las negen pagina’s. Toen was mijn pauze om, twijfelde ik even of ik een halve dag verlof zou nemen om verder te lezen in het Salon, en ik stopte het wijselijk weer weg.

Bart Moeyaert, dat is gelijk een koekjesdoos jong. Ik kan daar ongelooflijk naar verlangen, probeer dat te doseren, misluk daar in, en ben altijd zon content als hij er is met zijn verhalen. Met die sfeer van niets die hij zo goed weet te pakken, en dat zout dat je voelt op de armen van de mensen uit zijn boeken. Net als de stenen op hun hart en de kerven in hun hoofd.

Een koekjesdoos, begod. Tijd om die ellendige ochtend te gaan verteren, vrees ik.

12 Responses to “De Melkweg”

  1. meisjesmama Says:

    Oh ja den Bart is de max! Gelijk den Erwin, die lees ik eigenlijk ook zo supergraag.

  2. nele Says:

    :-))) voor “twijfelde ik even of ik een halve dag verlof zou nemen om verder te lezen”
    Murakami lees ik ook graag. Ik ga dus de andere titels onthouden voor de zoektocht naar vakantielectuur

  3. Marie Says:

    Ik ook, meisjesmama. En Nele: het zou erover zijn, niet? Maar ik zou het wel kunnen. Vrees ik.

  4. tante Ingrid Says:

    Een aanrader : Bittere bloemenen van Jeroen Brouwers, maar ook De eindeloze zee van Kéthévane Davrichewy.

    Twee boeken voor mensen die graag traag lezen….

  5. Ineken Says:

    Ik lees jou én Bart graag! Misschien zit er wel een Nicci French-concept in, maar dan 1000 keer beter 🙂

  6. caroline Says:

    ik heb dat ook, van dat al een paar keer bijna thuismoeder te zijn geworden, én van een boek neerleggen en een dag wachten om het laatste blad te lezen.

  7. Els Says:

    Gek, temidden van alle einde-schooljaar drukte ben ik ook in de romans gedoken.
    Van Murakami heb ik net met meer dan graagte ééntje gelezen.
    “Kalme chaos” is nu aan de beurt.
    Stilletjes hoop ik soms dat ik ‘s nachts niet kan slapen en een boek de enige remedie zou zijn.

  8. Marie Says:

    els, ik hoop stiekem mee. al hoop ik het meest van al dat we allebei goed slapen.

  9. Sandy Says:

    Welke stijl is die Murakami? Ben altijd in voor goede boeken, dus roept maar ne keer de titels van uw boekenkast hé! 🙂

  10. Kathy Says:

    Ik heb Kalme Chaos gelezen en ook XY, boeken die ik graag lees, die, als je ze ‘uit’ hebt doen beslissen om een paar dagen niet te lezen omdat het verhaal uit je hoofd en lijf moet…. Gelukkig ben ik geen goede slaper! 🙂

  11. Liesbet Says:

    http://tweemeisjesindestad.blogspot.com/2011/06/237-u-leest-te-weinig.html

    Wij hebben wilde plannen over boeken ruilen en versturen, elkaar overdonderen met leestips. Als je mee wil doen …

  12. marie Says:

    Ik zal het in ‘t weekend eens bekijken, okay?

Leave a Reply