Eurodisney en ons bezoek

January 29th, 2008

Wat was onze opzet? Een weekend schaamteloos genieten van dochter 1, terwijl dochter 2 thuis schaamteloos geniet van papa, en omgekeerd.

Wat is ons opgevallen?
* Dat de winteractie in het pretpark veel volk trekt, meer dan ik gedacht had. Dat resulteert in, soms dan toch, langere wachttijden dan mij lief is. Maar alles voor de kids hé.
* Dat mensen het zien zitten om erheen te trekken met buggy’s vol baby’s, iets wat ik persoonlijk liever niet doe. Ik snap niet wat baby’s en peuters aan dit pretpark hebben, buiten het herkennen van figuren zoals Teigetje, Winnie de Pooh en zo voort. Ik zou het persoonlijk niet doen, met mijn baby. Anouk echter, die 8 is, heeft een ideale leeftijd voor het bezoek.
* Het park is groot, maar heel overzichtelijk. Je zult er niet in verdwalen, en indien toch, dan helpen mensen je wel verder. Er zijn massa’s plannen te vinden van het park, ook in het Nederlands.
* Het park is netjes, nergens peuken, blikjes, papiertjes te vinden. Vreemd, want het loopt er vol met kinderen en ouders die eten en drinken. Het geeft mij wel een fijn, maar ietwat clean gevoel. Eerste Amerikaans gevoel van de dag was een feit (everything clean-gevoel).
* De mensen die er werken, zijn opgeleid om de grootste vriendelijkheid tentoon te stellen. Big smiles everywhere, ik kan me niet inbeelden wat het met mijn gemoed zou doen, als ik daar zou werken.
* Die grote vriendelijkheid, het overdreven net gevoel, samen met big size coke, glitter en glamour, en het eeuwig ‘shiny happy-gevoel’ geven mij te veel een Amerikaanse indruk. En daarvoor bedank ik liever. Ik hou niet van een opgepepte gelukswereld die niet bestaat en irrealistisch is. In sprookjes, musicals en films hou ik ervan, in het echt word ik er liever niet te veel mee geconfronteerd. En ik wens mijn kinderen er ook niet teveel aan bloot te stellen.
* Het hotel viel reuze mee, was proper, warm en gezellig. Het ontbijt daar ter plaatse was royaal en lekker. Ik verwachtte geen culinaire hoogstandjes, en heb die niet gekregen, maar het was zeker meer dan ok. Wat gewoon bruin brood zou misschien goed geweest zijn, maar smaken verschillen.
* Het commerciële aspect vind ik er echt over, er vingerdik opgelegd en walgelijk. Elke attractie leidt zonder omwegen naar een shop, waar je alle attributen die je net gezien hebt, kunt kopen. Mij zegt dat persoonlijk niks, maar wat met dochters van 8 die Doornroosjes jurken, Tinkerbel-toverstaffen en Toy Story-ruimtetuigen in het echt zien? Kopen, mama, kopen. Onze dochters zijn gelukkig gekweekt en hebben al vlug door dat smeken niet helpt. Maar eigenlijk vind ik het er over en helemaal niet netjes. Kleine kindjes zo doen watertanden. Foei. Foei.
* Volwassenen veranderen in hebberige monsters, en dat allemaal voor de handtekening van een mens in een pluchen pak, zoals Dagobert Duck, Mickey Mouse, Monster, Beest,… Fotootje, duwen kindjes. Ikke ikke ikke. Om moedeloos van te worden. Hoe wil je kinderen dan manieren leren?
* Dagobert Duck was de wijste figuur die ik er gezien heb. Hij had het hoogste en enige ‘fuck-off’-gehalte van het park en negeerde té hebberige kinderen en ouders maar al te graag. Onze dochters werden natuurlijk wel uitgepikt, want die vertoonden manieren én geduld.
* We hebben ons met vijf wel geamuseerd, het was gezellig, met vijf dames op stap.

Wat deed pijn?
*Het besef van decadentie. 250 euro uitgeven in 40 uur, aan een zaak waar je niet volledig achterstaat. Ik kan het wel aanvaarden, maar de verkleumde dakloze vrouw die naast ons zat in de wachtzaal van de TGV, maakte me het wel moeilijker. Ze zuchtte, en fluisterend zei ze: ‘Dieu, j’ai froid.’
* Een andere dakloze die zijn schoot aan haar gaf, zodat ze nog wat kon liggen warm worden. Hij kuste haar bovendien overvloedig. En dat was dan ook de enige, echt, oprechte liefde die ik in het weekend gezien heb. Naast die van Jan en Clarisse bij het thuiskomen dan. En de goede zorgen van Marleen voor ons. Merci Marleentje.

Eindbalans.
Fijn weekend gehad, maar teveel Amerikaanse stoorzenders. Leuke tijd met de dames uit Ledeberg. En daarvoor doen we het!

Leave a Reply