In de reeks ‘Gent zoals u het nog nooit zag’ presenteer ik u de beste garçon* van Gent.

David en ik werkten ooit een tijd samen. Hij ervaren, ik niet. We deelden de toog in een golfdinges, en ik moet u geen tekening maken van het volk dat naar golfdinges gaat. U komt daar wellicht niet, en als u daar al komt, dan bent u uiteraard van de betere soort. Om maar te zeggen: als je snobisme en arrogantie wil spotten: golfdinges was the place to be. Gelukkig hadden wij wijze vaste klanten, die er een erezaak van maakten mij naar huis te voeren. In een chique Mercedes, met lederen zetels, maar altijd met een oprechtheid om U tegen te zeggen. In een golfdinges heb je niet alleen maar arrogantie, dat spreekt. Enfin, om een lang verhaal kort te maken: wij hadden daar goede tijden, wij. Een voortreffelijke baas, een ruime toog, en mekaar om mekaar te helpen. We konden gniffelen achter de bakken, en lachen met de absurde verzoeken van de dames die er hun vrije tijd spendeerden. Hij hielp altijd met bakken sleuren en vaten verversen en als er een berg afwas stond, was die zoveel korter als we met twee waren. Ah, de gouden tijden met de kameraad in de golf.

Wij zouden mekaar wellicht niet weer zien, als we er stopten met werken, omdat onze levens te veel verschilden en omdat we gewoon maar collega’s waren. Tot ik hem enkele jaren geleden op een keer spotte in café den Turk. Waar hij is blijven plakken.

Je moet er op een wekedag gaan, want dan werkt David, het liefst iets voor de middag, als het café wakker wordt, en de bourgeoisie er zijn aperitiefpint komt pakken. Je zult er Gents met een Frans accent horen, en veel nette oude meneren, en voor je het weet zit je verwikkeld in een gesprek over de verbouwingen op de Vrijdagsmarkt.

Als je gaat, stoef dan met hem en zeg dat hij er zo gespierd uitziet. Doe hem ook de groeten, en zeg hem dat ik wou dat ik erbij was geweest.

De volgende keer: de zotste garçon* van Gent.

Mijn voorliefde voor cafés zul je erbij moeten nemen, bij het lijstje. Maar het is écht geen alleen-maar-cafés-lijstje geworden. Op één en twee en nog enkele nummers na. Oh, u weet toch wat een garçon is, niet?

 

6 Responses to “Gent zoals u het nog nooit zag, nummer 2”

  1. marc ogiers Says:

    Die madam van Den Turk is Gerda. Die komt hier regelmatig. Zij was vroeger huizenverkoopster bij Immo Arto en ze heeft aan ons het huis op de Vrijdagmarkt verkocht. Ze moet daar zo geweldig van binnen geweest zijn dat ze Den Turk heeft overgenomen.
    Den David zal ik misschien ook wel kennen, van als hij boodschappen doet voor Gerda.

  2. marie Says:

    Dan gaan we daar eens samen moeten gaan, als jij eindelijk eens niet moet werken op een vrijdag. Op uw pensioen of zo.

  3. Sybille Says:

    Dat beloofd hier de max van een reeks te worden!!!

  4. nele Says:

    toffe reeks Marie!
    allez hop, volgende citytrip naar gent 😉

  5. tante Ingrid Says:

    Inderdaad, veel kriebels om Gent op die manier te leren kennen!
    Schrijf gerust een hele reeks vol!

  6. elke Says:

    Daar ben ik al geweest (ik ken precies toch al wat plekjes van Gent), ‘t was wel al avond en stikkevol.
    Benieuwd naar de volgende 🙂

Leave a Reply