De deurtjes van de kamertjes

January 27th, 2008

Toen ik net zwanger was, bekroop een ongerust gevoel het hart van Anouk.
‘Mama,’zei ze peinzend,’hoe zit dat dan met de baby en de liefde?’
Allemaal twijfels in haar kleine hartje, want met de baby werd Jan echt papa, en ik echt mama en zij echt zus. Maar hoe zou het dan boteren tussen haar en Jan? En hoe kreeg ze dat aan haar papa, die ze niet vaak ziet, allemaal uitgelegd?
Ik had geen pasklare antwoorden, want meisjes van 7 die denken, dat is geen sinecure.
Wat ik wel wist, was dat het hart van Jan veel deurtjes had, met elk een eigen kleur. En achter die deurtjes veel kamertjes, met elk een eigen liefde. Een deurtje voor mama, één voor Anouk, een voor muziek en andere deurtjes voor de liefdes in Jans leven.
‘En de baby dan? Welk deurtje krijgt die?’
Dat wist ik niet zo goed. Wat ik wel wist, is dat elke keer als er iemand geboren wordt die je graag ziet, je hart wat groter wordt. Met plaats voor een extra deurtje, met een kamertje erbij. Met de baby zou het ook zo zijn, dacht ik.

‘Dus mijn kamertje in het hart van Jan blijft even groot? Ik moet het niet delen, en Jan ook niet?’
Ik denk dat ze het begrepen heeft. De zucht van opluchting verklaarde veel. De vraag, maanden later, over de grootte van haar kamertje in Jans hart, ook.

One Response to “De deurtjes van de kamertjes”

  1. Oma Says:

    Voor mij de ontroerendste manier om haar te vertellen dat jan enorm veel van haar houdt, en dat is ook zo. Wij weten het.

Leave a Reply