Cool.

January 14th, 2011

‘Ik ben geen koe’, zegt het kleine neefje, elke keer als ik zeg :cool.

Ik zeg namelijk cool om hip te zijn bij mijn kleine kinders. Ik dacht dat die onder de indruk zouden zijn van mijn taalgebruik. Niet dus.

Onze kinderen zijn blijkbaar véél meer onder de indruk van de vaders. Die werken en op café moeten. Vooral dat moeten. Die altijd de vuilnisbakken buitenzetten, sleuren met commissies en nagels in de muur kloppen.

‘Jij bent écht ouderwets, ook al ben je nog maar dertig, mama. Leeftijd is niet altijd het belangrijkste, hoor.’

Er woont hier iemand onder mijn dak die groot wil zijn, om een eigen bankkaart smeekt en véél meer zucht dan me lief is. Ze pakt me op elk woord, en de kleinste doet daar naarstig aan mee.

‘Jij kan nog niet goed koken, hé, mama, jij snijdt altijd in je vinger dan.’ of  ‘Je moet niet bang zijn, ik ben alleen een beetje in de gang, dat is echt niet ver.’

Alsof ik niet kan koken. En bang ben in het donker. En ‘koe’ zeg in plaats van ‘cool.’ Alsof ik mij gedraag als iemand van zeventig, of ouder. Ja, ouder, want ons metje van 81 is bijlange zo ouderwets niet, benadrukt miss.

Gelukkig wonen hier nog 2 mensen in dit huis.

Een grote die knipoogt en zegt dat beleefd zijn tegen uw moeder van het allerbelangrijkste op de wereld is. Die mij ondertussen vastpakt en zegt dat pubers zo zijn.

En een kleintje met zeven tanden, kwijl, een eeuwige glimlach en een dansend lijfje van heel veel kilo’s.

Gelukkig maar.

7 Responses to “Cool.”

  1. elke Says:

    Ik kreeg hier vorige week van mijn tienjarige te horen: ‘zeg mama, die muziek die jij graag hoort, die klinkt toch wel heel erg ouderwets, hoor’. Ok… Gelukkig is de oudste het daar niet mee eens.

  2. Oontje Says:

    Ik zie het zo voor me. Die van ons zijn nog iets te jong, denk ik, maar het staat ons ongetwijfeld ook te wachten.
    Uw jongste bolleke was anders wel heel erg blij om ons te zien, gisteren. F. heeft haar uitgebreid gestreeld en gekust 🙂
    Jammer dat we je gemist hebben.

  3. huguette Says:

    Dat is wel een zeer belangrijke les die ik geleerd heb met mijn 14-jarige Puber (let op de hoofdletter, hij is opperpuber) : nooit hippe woorden gebruiken, daar worden ze zeer kregelig van. Dat is hun domein en daar blijf je van af.
    En ik garandeer het je, het wordt ingewikkeld.

    Een paar voorbeeld :
    – wat stellen wij ons voor bij een affectie-relatie (in zoverre dat dat woord bestaat)?.
    Awel ja, een relatie waar genegenheid mee gemoeid is. Woehaha, oe kunde nu zo stom zijn! Dat is een sex-relatie, dat weet nu toch iedereen.
    Rationele argmumenten, Vandaele erbij om het woord op te zoeken, het helpt allemaal geen zier.
    Zwijgen en verwonderd zijn, daar houden wij het bij tegenwoordig.

  4. Polkadotjes Says:

    Goh, je hebt dat weer zooooo mooi neergeschreven!

  5. Tess Says:

    Goh goh, ze begint frank te worden zeg!

  6. Els Says:

    Hier begint het ook te komen: kijk niet zo belachelijk, doe niet zus, niet zo; je zou beter…; wat ben je nu weer aan het doen (rollende ogen)? Iedereen, van klein tot groot, wordt hier becommentarieerd en gecorrigeerd. Soms wel aanleiding tot grote familieruzies binnen ons groot gezin.
    Ik vind het allemaal niet zo eenvoudig om mee om te gaan, vind (en eis) toch dat er enig respect en zelfreflectie moet zijn.
    De woedeuitbarstingen van onze kleine J, ze zijn niet van de minste, maar ik kan ze beter aan dan de harde woorden en afkerende houding van ons beginnende puberende dame!

  7. Marie Says:

    Oh Els, ik kan het zo goed snappen. Die afkeuring is het ergste hé. Maar ik eis ook hoor, dan botst het maar. Al is dat erg uitputtend vind ik.

Leave a Reply