Mijn kind

November 24th, 2010

‘Lief’, zei ik net voor we gingen samen, ‘ik vind het schokkend vreemd dat iemand anders ons dochter zo goed kent.’

Mijn lief mompelde een beetje, wreef eens over mijn rug en gaf me een kus. Want dat doet hij meestal als ik tot nuchtere vaststellingen kom.

Maar deze keer was mijn inzicht niet alleen nuchter: het was ook alles van voelen en van denken en van binnen en van buiten. Het was iemand anders die mijn  dochter bijna net zo goed kende als ikzelf. Het voelt een beetje vreemd als een buitenstaander het over uw gebroed heeft, zeker als ze nagels met koppen slaan.

mijn kind met haar groot hart en haar opofferingen voor een ander, met haar enthousiasme en haar voortdurend gebabbel, ook als ze moet zwijgen. mijn kind dat nog zo klein is dat je ze amper ziet staan tussen haar klasgenoten. maar dat vindt ze geeneens erg, want dan kan ze zich verstoppen als ze aan het babbelen is. mijn kind dat elke week minstens één keer haar agenda vergeet, dat toetsen vlug vlug afwerkt om tekeningen te kunnen maken. maar ook mijn kind dat alleen kasten in mekaar steekt, handleidingen leest en roloogt als ik de batterijen niet in mijn fototoestel krijg. dat bezig is met een groot klasevenement op het einde van het jaar, met hamburgers en een voetbalmatch in het Keizerspark. Het meisje dat achter het fototoestel kruipt, schellen hesp trekt en andere lampen in ons huis dooft voor de ‘overbelichting’. de dochter die op zondag met het lief naar voetbalmatchen kijkt op café. als die om 6 uur beginnen, natuurlijk.

mijn grootste wordt groot, heel groot, en ik had het geeneens door.

2 Responses to “Mijn kind”

  1. tante Ingrid Says:

    Anouk zoals ze is.Je kan haar niet beter typeren.
    Ik wens dat ze zo mag blijven,haar hele leven lang.

  2. Sandy Says:

    Ik heb uit interesse al je oude blogpostjes eens nagelezen, omdat ik toch een beetje zou weten wie wie is in je leven. En ik moet eerlijk toegeven dat ik soms eens denk dat Anouk echt een flinke dochter is. Ze zal waarschijnlijk ook wel haar minpuntjes hebben, maar ze lijkt me zo lief, meevoelend, handig, bezig met haar omgeving… En heel fijn dat haar mama dit alles voor haar vastlegt, voor later.
    Bij ons zeggen ze: Ze verdient een speekmedulde! (vertaling: ze is goed bezig! 🙂 )

Leave a Reply