Stadsmens in de heuvels

November 3rd, 2010

Kelly testte hem al uit.

De mijne ligt hier al een paar maanden stof te vergaren op de boekenkast, wat eigenlijk zonde is.

Want ik ontdekte deze parel aan de kassa van de Standaard Boekhandel, een tijd geleden.

Als ik Westhoek, of Heuvelland, of Poperinge hoor of lees, dan gaan mijn antennes recht staan. Omdat het mijn streek is, omdat mijn halve familie daar woont, en omdat ik er graag eens terugkom. Dranouter, dat is nog altijd een beetje thuiskomen: de kerk, Wittouck, de cafeetjes, het pad naar het speelplein, waar ik als klein meisje verliefd was op de stoere jongen uit de straat. Het is nog altijd een beetje spelen in een rioolbuis, tjezen over het voetbalveld en samen op een klein pleintje staan wachten op de bus om naar school te gaan. De buskaarten kostten 160 frank en je had vier vakjes nodig om van Dranouter naar Poperinge te gaan. 40 frank, dus. Het was ook wachten op het jaarlijks festival, waar wij op zondag gratis naartoe mochten, met een lange coole rok aan. Slik. Het was Limburgers leren kennen die een jaar later opnieuw naar mij vroegen, man, wat was dat een geestige tijd.

Vandaar dat ik hem kocht, de parel, die 10 wandelingen bevat, om uit te komen op een stilteplek.  Stilte, die ge daar echt wel kunt vinden. Bovendien, het is de schoonste streek die ik echt ken, en de wandelingen zijn kort, waardoor ze zeer aantrekkelijk zijn om met kinders te doen.

Verwacht geen gladgestreken paden, dat heb je daar simpelweg niet. Rugdragers en vuile wandelschoenen niet vergeten.

Verwacht wél schoonheid, rust, stilte en een blik op een schoon stuk Vlaanderen.

Ik probeer ze uit, eerstweeks, enkele van de wandelingen. Niet teveel in een keer, want parels moet je koesteren. Madoc, goed werk geleverd.

En u, houdt u ook zoveel van de heuvels in de Westhoek?

7 Responses to “Stadsmens in de heuvels”

  1. fie Says:

    Ik ben daar een beetje verliefd op.
    In een zotte bui zou ik zelfs naar daar durven verhuizen (en mijn kindjes naar dat kleine schooltje in Dranouter sturen)
    Eens gaan snuffelen of ik nog zo’n doosje in de boekhandel kan vinden

  2. Sarah Says:

    Ik heb die reportage gezien op Vlaanderen Vakantieland, en ik vond dat zó tof gevonden, dat doosje! Veel plezier als je ervan gaat genieten… ik vond het ook een prachtige streek…

  3. missfolies Says:

    Mijn ouders zijn een fan van de Westhoek, waardoor ik het als kind heb leren kennen. Ben in Dranouter ook nog op kamp geweest met de jeugdbeweging en daar op dat voetbalveld ben ik gedoopt geweest (door diezelfde jeugdbeweging dus).
    Oh en ik had een pennevriendin in Dranouter. Of was het nu Westouter?
    Zo’n wandeling zie ik ook wel zitten, ga er mijn lief es voor warm maken.

  4. Els Says:

    Dat is wegdromen!Ik stap zo in de auto want, je hebt gelijk. Je kan daar de stilte vinden, je kan daar een mooie stukje natuur vinden, je kan jezelf er (terug)vinden. Mijn lieve man en ik gingen er op weekend, we doen het zeker opnieuw. Als het ook mét het doosje! Leuke tip!

  5. je supoze Says:

    Poperinge…

    waar ik vakanties bij mijn neven doorbracht

    waar tantes en nonkels rondlopen

    waar toetoet en noenoet door iedereen gekend zijn

    waar alleman een -tje achter zijn naam krijgt

    waar mijn eerste stage plaats vond

    waar mijn lieve oma door het venster tuurt

    … de stad van mijn moeder

  6. schoenenenanderekwesties Says:

    grappig, hoezeer ik mijn afkomst vervloekte, jaren geleden, het was zooo ver van alles wat leuk was…
    En hoe trots ik er nu op ben als collega’s er weekendjes boeken… en er blogs verschijnen met ode’s aan Poperinge.

  7. Lien Says:

    Ben net terug… Verslag volgt! 🙂

Leave a Reply