Tja, ik was in Bellewaerde vandaag. Ja, daar met die leeuw, en al die Fransmannen van over de grens, langs die grote baan daar in de Westhoek.

Mijn schoonzus woont daar namelijk vlakbij. En mijn trouwgetuige had nog wat tickets in zijne portemonnee. En mijn lief zag het helemaal zitten. Gulder kent mijn lief niet goed, of toch de meeste onder u niet, maar zij die hem kennen, zullen nu eens schudden met hun hoofd. Jaja, mijn lief en Bellewaerde, dat gaat normaal niet zo goed samen, vrees ik. Ik en Bellewaerde eigenlijk ook niet.

Maar het was wijs. We moesten niet aanschuiven, Clarisse riep ‘kerremesse, kerremesse, nog kerremesse’ en tsjeesde van vliegtuig naar draaimolen naar treintje. Anouk wou al van die vlugge dingen doen waarvan ik kriebels in mijn buik kreeg. Maar dat was niet erg, want mijn lief zat naast mij en hij hield mij vast en hij zei: ‘mo schatje toch’. Toen lachte mijn schoonfamilie maar een beetje met mij denk ik, want ze zagen mij zitten met mijn ogen toe, smekend om eraf te mogen.

Simonne at bananen en boudoirkoekjes in de buggy en gaf af en toe een schreeuw zodat we haar niet zouden vergeten als we weer naar iets anders vertrokken. Mijn schoonmoeder was mee, en mijn schoonbroer ook, en het nichtje en haar lief, en de oudjes (ze lezen hier niet, neeheen)  hielden de wacht bij buggy’s en handtassen. Anouk en ik glipten weg om een suikerspin toen Simonne en Clarisse sliepen en de rest stoer op de Boomerang zat. Maar toen begon het te regenen en suikerspinnen en regen, dat gaat nog minder samen dan mijn lief en Bellewaerde.

Maar het was wijs, en het begon pas echt water te gieten toen we bijna aan de auto waren, dus dat was ook al weer een beetje geluk. Toen bakte mijn schoonmama nog croque-monsieurs voor ons, een stapel waar je bijna niet over kon kijken. En toen vertrokken we in den donker naar Gent, blij dat het zo leuk was en blij dat we naar huis gingen. Voor een week of twee verlof, zou ik zo zeggen, een week zonder en dan een week met kinnekes in huis.

Morgen beginnen we met een dagje Antwerpen, wat denkt u daarvan?

5 Responses to “Vertellementen ging nog eens naar haar roots”

  1. Oontje Says:

    Dat ik mee wil, dat denk ik daarvan. Maar ja, eigenlijk doe ik dat volgende week al…
    En pretparken, dat is ook niet mijn dada. En mijn Lief krijg ik daar al helemaal niet binnen. Maar wel fantastisch dat jullie er allemaal zo van genoten hebben.
    En twee weken verlof, zeg je? Spreken we eens af? Koffietje?

  2. Marie Says:

    Zeker, ik bel u!

  3. Polkadotjes Says:

    Oh gij…twee weken verlof? Zo zaaalig.
    Veel genot!

  4. Tess Says:

    Hoewel ik zelf niet graag naar pretparken ga, leek het me een heerlijke dag!
    Geniet van je verlof liefste Marie.

  5. Janina Modaal Says:

    Dat dat deugd zal doen en welverdiend is, dat denk ik ervan!
    Geniet van je verlof, van de kindjes, van de zonder-kindjes en van alles dat herfst-gezellig is!

Leave a Reply