Smaken

October 13th, 2010

– de smaak van mijn eerste sigaret toen ik nog te jong was, bij onze open haard in Watou. Samen met mijn zus. Verboden tot in het extreme. Maar ik zal ze nooit vergeten.

– arroz de marisco, in Portugal, jaren geleden, aan de kust, met vis net uit de zee.

– het glas Saint Nicolas de Boeurgoeil, let niet op de schrijfwijze want ze is verkeerd. En ik ben te lui om het op te zoeken. Els, jij moet dat weten.

– de tomatensaus op de pizza in Brussel, toen ik net wist dat ik zwanger was van Anouk. Wederom te jong, en een beetje verboden. Maar die pizza maakte alles goed.

– de eerste keer Parodontax-tandpasta.

– het koekebrood van metje Madeleine, in Roesbrugge, op een zaterdagnamiddag.

– opgelegde krieken, met fricandon en patatjes.

– geroosterde aubergine, met look en olijfolie, iedere keer weer.

– Ebt ge der ook, van die smaken die gebrand zijn voor eeuwig en altijd.

8 Responses to “Smaken”

  1. cica Says:

    De eerste keer carbonara in Frankrijk , Sainte Marie de la Mère.

    De eerste créme brüleé , vast verkeerd geschreven , te lui om op te zoeken , ook ergens in Frankrijk.

    De eerste aangeboden sigaret , op een avondje stappen in het Gentse.

  2. Els Says:

    De eertse oester: bah…en, nu komt het water ervan me in de mond!
    Verder heb ik het meer met geuren dan met smaken: de geur van het oosten, de geur van gestoofde ajuin, de geur van onze pasgeboren kinderen…
    Dingen die veel wakkermaken!

    En, de juiste schrijfwijze van die heerlijke gekoelde rode wijn: saint nicolas de bourgueil! We gaan niet wachten tot de zomer om nog eens samen een glaasje te drinken hè!

  3. Miestaflet Says:

    De ballekes in tomatensaus van mijn oma op lang geleden woensdagmiddagen

    De pasta op vakantie bij de Italiaanse tante van een vriendin, toen we de eerste beelden zagen van 11 september

    De verse tomatensoep van mijn lieve schoonmama, ik heb nooit beseft wanneer ik die de laatste keer heb gegeten…

    De scampi’s van het lief, op onze eerste oudejaarsavond samen

    Mijn allereerste perfect geslaagde kaastaart

    En alleen al’t gedacht aan Paradontax, doet mijn smaakpapillen ineenkrimpen… bah!

  4. Mme Zsazsa Says:

    Oh ja Paradontax, ik snap niet dat mensen dat twee keer kopen, zou dat geen grap zijn van die firma?

  5. Nonkel Bram Says:

    De eerste pint in de Keikop! niet lekker maar nu daarentegen!

  6. trijn Says:

    m’n eerste en totnogtoe laatste zeeëgel, recht uit de middellandse zee geplukt vanuit de kajak. een violette, want de marrons zijn naar ‘t schijnt niet te eten.
    maar vooral: de ossenstaartsoep van meme. te laat om het recept te vragen, maar er ging een héle selder in, dat weet ik nog…
    en ja, paradontax, waarom zou je, zolang er fluocaril met anijs bestaat?

  7. marc ogiers Says:

    Er zijn zoveel lekkere dingen. Te veel om op te noemen. Toch zijn er een aantal die er uit springen. Dat heeft te maken met combinaties, waardoor de smaak een hemels akkoord wordt in plaats van een schone noot.

    Het vleesbrood van mijn moeder, met peterselie erin en veel uien. Op het bord met compote met kaneel en een paar sneetjes brood met boter…

    De spanakotiropita (griekse pita in bladerdeeg met spinazie en geitenkaas) voor het eerst koud gegeten bij een Griekse collega thuis. Daarna wonderwel benaderd door mijn H.

    Peperkoek met marsepein…

  8. Polkadotjes Says:

    niet zozeer een smaak, maar een gevoel dat gebrand is in mijn geheugen:
    de zachtheid van Stien haar haren als pasgeborene…ik voel het waarlijks nog als ik er aan denk. Precies zijde.

Leave a Reply