Gentse Feesten, Part II.
Wegens onmogelijkheid om degelijk gestructureerde teksten te schrijven (zie voorgaande, die begint als een brief en eindigt als…tja) wordt het een opsomming.

Eén.
Wat een zalige dag, mijn langverwachte vertaald werk van Murakami gaan halen in de Fnac. Bedankt baas, voor de cheques.

Twee.
Verloren namiddagen, in een cafeetje, vol gebabbel en heldere visies van mijn lief. Veel te lang blijven hangen, tiens.

Drie.
Honger.

Vier.
Op weg op zoek naar eten, kwamen wij het huis van Alijn tegen. En Derek was aan het zingen, en wij werden week en dronken cava en luisterden naar schone lidjes op een schoon pleintje.

Vijf.
Wij zagen machtige jonge mensen die hun ding deden op de Feesten. Ik blog hier wel eens over als het wat rustiger is.
Want jonge gasten die ambitie hebben, dat verdient lof, ik wil ook zo kinders.

Zes.
Volgden nog: eten, slapen en weer opstaan, om te gaan vieren.

Zeven.
Ik hou van mijn familie.
Ik hou van onze vriend die mij eigenhandig elke keer naar de toiletten loodste, ook al kon je over de koppen lopen.
Ik hou van het schoonste koppel onder onze vrienden. Ze passen keigoed bij elkaar.
Ik hou van het nichtje en de vriendin, de bijna-naamgenote.
Ik heb weer mensen uitgenodigd voor ons trouwfeest, en we kwamen onze dj tegen.

Acht.
Plots scheen de zon en ik wou naar Eels luisteren.
Toen gingen we naar huis en mijn lief draaide Eels.
En ik was weer perfect gelukkig.

Nog één keer.
Nog één nachtje, en dan word ik weer een mama.
Niet dat ze mij daar geloven, in het holst van de nacht, als ik zeg dat ik drie dochters heb.
Dat zal ik morgenmiddag zelf wel weer aan den lijve ondervinden, vermoed ik zo.

Leave a Reply