Verrukkelijk

May 8th, 2010

Ik ben moe, zo moe.
Ik heb een kind gebaard dat me de eerste twee maanden van het leven heeft voorgehouden dat ze een hele nacht door kon slapen, om dan keihard het tegendeel te bewijzen. Het liefst tijdens de week, als ik om half zes mijn wekker hoor reutelen. Net als zij in slaap valt, eigenlijk.
Op moede dagen werkt mijn hoofd anders, trager. Maar mijn ogen houden van dat ritme op slow-motion.
Ze zien verrukkelijke dingen, samen met mijn smaak, die veel intenser wordt.

De hagelwitte sportschoenen van de oude man, naast me op de tram. Daarboven draagt hij een grijs kostuum. Een combinatie die ik heerlijk vind.
Eucalyptusspekjes van de apotheek.
Zoute ansjovis.
De zure geur van mijn babytje.
Palmolive met olijven. Verse was. Lelies.
De smaak van echt rijstpap. Met bruine suiker. Het lepeltje leek echt goud, bijna.

Ik zal slapen, in het weekend. En rabarbertaart bakken, en dromen over piknicken in het park. En nog andere dingen die behoren tot de ‘stam’, volgens Anouk.
En kuisen, nee, dat doet mijn poetsvrouw voortaan voor mij.

Ne goei weekend allemaal. Denkt de zon er dan maar bij, als ze niet veel goesting heeft.

No Responses to “Verrukkelijk”

  1. Tess Says:

    Mmm die eucalyptussnoepjes, ik neem er daar ook altijd eentje van.

    Hoe is het eigenlijk met je poetsvrouw? Is het een toffe/goeie?

    Jij ook een heel fijn weekend!

  2. els Says:

    Is dit niet een zéér romantische omschrijving van het wazige gevoel dat je hebt na een aantal nachten baby-sussen, werken, voor je kinderen zorgen, te weinig zon, wachten op een goeie nacht….Knap van je! Is om energie uit te halen!

Leave a Reply