De Westhoek

December 27th, 2007

De voorbije dagen hebben we doorgebracht op de plaatsen waar we vandaan komen, onze teerbeminde Westhoek.
Vaak heel leuk om er te zijn, ook altijd leuk om weer naar Gent te komen. Het voelt eigenlijk echt als mijn eigen stad, Gent, en dat is jaren niet zo geweest. Vaak kwam ik meer thuis in Ieper en in Poperinge, maar dat is resoluut anders de laatste jaren.
Vrienden, werk, uitgang, het situeert zich allemaal hier (al hebben we er daar ook nog een hoop van), maar vooral -voor mij dan toch- het sociaal netwerk dat de school met zich meebrengt, hebben dat gevoel gevoed.

We hebben daar elke keer een hoop volk te bezoeken, in het westen van het land en deze keer was het fijn zo. Niet het gevoel dat we ons dood aan het tjoolen waren, maar echt een gevoel van: ‘Joepie! Op naar de volgende!’ Er zijn tijden geweest dat het anders was *knipoogt naar Lisa en gniffelt*
Ons mémétje, mama, metje en peter (we hebben lukken gekregen!), pépé, nuzze moatn, ‘t zijn er een hoop, maar het was echt gezellig deze keer.

Met als kerstcadeautje en -primeur: een keer ons nachtleven van lang geleden herbeleven. En dat in een café waar ik anders nooit zou binnenstappen. Alleen wegens gebrek aan andere op Kerstdag, wegens traditie en wegens een hoop zwinneboel van ons Joetje * denkt aan ketchup en geblondeerde karaokegirls*. Met teveel bier, nachtelijk getjool door de straten, oude kennissen en af en toe een sms naar mama die voor de kindjes aan het zorgen was. ‘t Heeft ons deugd gedaan: elkaar doodgraag zien en dat ten volle beseffen tegen dat het ochtend is, zagen dat we dat meer moeten doen, allemaal samen gaan slapen bij mémé in haar klein huisje, veel te veel lawaai maken bij het thuiskomen en nog meer van dat. Hm. Hm. Hm.

En voor Jan ‘t petekind zien, en de andere twee W. waar hij zo van houdt (en ik ook hoor).

Dan tenslotte naar huis rijden en dat allemaal wat herkauwen. En elke keer opnieuw beseffen dat ons hart daar echt waar heel heel veel ligt. Maar dat het hier ook ligt, in Gent, en dat we onze stad ook verdomme graag zien.
(en dat ons dochter content is dat ze weer thuis is, met een gemeende lach naar de kerstboom en een tuksje van meer dan 3 uur in haar eigen bedje)

Van genieten gesproken…

No Responses to “De Westhoek”

  1. Lukken « kleine Clarisse en co Says:

    […] 3, 2008 Ik had er deze week al over, Lilith blijkbaar ook, en ene Wouter in de commentaren […]

Leave a Reply