Gelezen tussen voedingen door, meestal met mijn linkerhand, af en toe vloekend omdat het boek dichtviel terwijl ik van bladzij wisselde.
Ik was eventjes vergeten dat moeders alles met één hand moeten kunnen.
Het was meestal lezen in het halve donker, met smakkende baby aan mijn borst.
Het is goed, als verhaal. Het is af en toe een beetje rauw, en ook af en toe zoet.
Het was een beetje bevreemdend, omdat het start met een – fatale en akelige – geboorte van een reuzenkind, maar voor de rest: goed bevonden.

Leave a Reply