Af

December 2nd, 2009

Alles is zo goed als af.
Mijn valies.
De suikers die geen suikers zijn.
De babyspullen.
De rommel in huis is bijna weg, dankzij een gouden mama.
Mijn werk ligt in stapeltjes, met duidelijk, handgeschreven instructies.

Mijn hoofd is zo goed als leeg.
Mijn dochter van 10 beslist plots door een zware geloofscrisis te gaan.
Ze gelooft als christen in andere dingen dan christenen, dus vreest ze dat ze … een Jood is geworden.
Aan tafel voeren we gesprekken over het einde van de wereld, het heelal en studeren. Over accordeon, studeren en niet willen studeren.

Met een stamp, een duw en een pijnlijke scheut word ik naar het heden gekatapulteerd.

Het is wachten nu, heerlijk wachten op het heerlijkste onverwachte uit je leven als moeder. Wachten tot het begint.

Wat een gelukzak ben ik, denk ik gauw nog, voor ik aan de pijn denk. Voorlopig overheerst blijdschap, verlangen en puur contentement.

No Responses to “Af”

  1. sarah Says:

    🙂

  2. Nonkel Bram Says:

    wij duimen!!! pareltje tot snel!

  3. caroline Says:

    Alweer zo mooi verwoord wat elke moeder herkent!
    Veel succes!
    Het is trouwens zo’n mooie periode om (opnieuw) mama te worden.

  4. jessie Says:

    Super! Héél veel succes als het zover is!!

  5. annava Says:

    Veel succes!
    En idd schooon geschreven.

  6. marc ogiers Says:

    Ik vind dat een van de fijnste aspecten van kinderen in huis (ik spreek uit voorzichtigheid niet van opvoeden, want dat is zo’n dictatoriaal woord). De momenten waarop je merkt dat ze zich profileren. Tekenen dat de larve een vlinder wordt. Soms al scheurend door net het omgekeerde te doen of te zeggen wat jij doet. Maar soms ook op een verbazend volwassen manier.

  7. Peter Rik en metje Blanche Says:

    De suikers die geen suikers en toch ‘suikers’ zijn, zijn in aantocht!
    Peter weet het… van horen zeggen.

Leave a Reply