Ik tel ze af en toe

November 14th, 2009

Bij drie hoort dat. Vanaf drie hoort dat.

Ik tel ze af en toe, de kinders.

Eén in mijn veel te grote bed, één in haar eigen oude kleine bed, overladen met poppen en beren en een waslijst aan andere lievelingen. Eén in mijn buik, die het tellen tot nu nog wat overbodig maakt. Gewoon door hevig te stampen, oestrogenen door mijn lijf te laten razen en een zéér lichte vorm van nestdrang op mij af te vuren.

Ik ken dat namelijk niet zo goed, nestdrang, kamertjes maken en rozig zitten wachten op de komst. Al ontluikt er een alertheid in mijn lichaam die alleen bij hoogzwangere vrouwen aanwezig is: een buik die verandert, een wee die komt en gaat en een voorspel op de bevalling speelt. Een beetje oerkracht dat door je leden schiet, en je hele lichaam dat tijdig reageert.

Ik tel ze nog niet af, de dagen.
Maar ze naderen, ze komen dichterbij en mijn hoofd komt -weer- een heel eind achter.

Nog acht volle weken, wat eerst een eeuwigheid leek is bijna daar.

No Responses to “Ik tel ze af en toe”

  1. Kruimels Says:

    Nog acht weken. Dat leek mij tweemaal al zo lang en nog zo lang…
    ik geniet mee vanop de achtergrond.

  2. jessie Says:

    véél succes als het zo ver is!!

  3. Els Says:

    Nooit heeft het gegeven tijd zo in mijn leven gespeeld als tijdens mijn zwangerschappen. Je kan een deadline hebben, onder tijdsdruk staan, uitkijken naar een vakantie, een verhuis.Tijd speelt dan mee en toch. Tijdens een zwangerschap is tijd een groeicurve, groeien van een nieuw leven, groeien naar een nieuw leven, een andere realiteit voor het gezin waarin dit kind verwacht wordt. En elke week opnieuw tel je de weken, de mensen vragen het je elke dag: hoe lang nog, ben je er klaar voor?
    Ik ben ervan overtuigd dat je deze tijd op de juiste manier invult, of het nu met nestelen is of met actief bezig zijn met je andere kids.
    En, tellen zul je blijven doen, neem het van me aan 😉 .

  4. veerle Says:

    Ze zullen rap om zijn, die acht weken…

Leave a Reply