Fietspraat

August 12th, 2009

‘Gaan we samen eens naar de winkel?’, vroeg ik aan Jan daarnet.

Wij zijn nu eenmaal kinderloos deze week, en tijdens kinderloze weken kan dat dus wel, althans veel gemakkelijker.
En daar gaan we, samen naar de Delhaize. Als was het een exotische uitstap. Met de fiets. Amper vijfhonderd meter hiervandaan. Nog niet toe.

‘Kijk eens naar de fietsen hier,’ begin ik, ‘zie jij dat ook?’
‘Wat dan?’, vraagt Jan, die een véél te nuchtere mens is om zoiets te zien.
‘Dat ze praten.’
Ze praten alsof ze in een club zitten. Met welbepaalde hiërarchie, welteverstaan. Ik pik de krachtigste fiets eruit, en benoem hem prompt tot leider.

Jan staat erbij en kijkt ernaar, maar hij snapt het maar één heel klein beetje.
Daar gaan we, denkt hij wellicht.

Hij staat daar vaak, zo te kijken. En denkt nog veel vaker: ‘Daar gaan we weer.’
Als ik persé een oude kast mee wil verhuizen, omdat ze vol verhalen plakt. Als ik dolgelukkig thuiskom met het tiende doopsuiker-idee. Als onze weekendplannen nog vijf keer wisselen voor het woensdag is. Als ik iets vertel over mijn werk en het binnen de minuut over, zeg maar, wollen wanten en winterjassen voor Parel heb.
Daar gaan we weer, denkt hij wellicht.
Als ik zeg: ‘Nog eventjes’ en ik blijf nog een halfuur bezig. Of als ik veel te luid zoem terwijl het nieuws op staat.

Als ik dan vraag: ‘Wat vind jij?’, dan zegt hij voor de honderdduizende keer dat het allemaal goed is voor hem, echt allemaal.

Waarop ik me dan afvraag waarom hij het steeds, bijna steeds, eens met me is.

‘Omdat het toch nog eens verandert’, antwoordt hij rustig.
Honderd procent gelijk geef ik hem.
Want er springt op dat eigenste moment een nieuw idee rond in mijn hoofd.

No Responses to “Fietspraat”

  1. Nonkel Bram Says:

    schitterend Jan!!!!

  2. Machteld Says:

    Ik heb tranen gelachen, echt, ik zie jullie voor me.
    A propos, zoem jij nog altijd?

  3. Marie Says:

    @Machteld: Ja hoor, dagelijks, en louter instinctief. Zelfs op dit eigenste moment.

  4. nonkel choco Says:

    @tante Machteld, hihi, ze zoemt nog ja, soms doet me dat denken aan de tijd dat ze héél klein was, en nu denk ik,ze gaat het nooit verleren, maar het is iets van haar, iets speciaals.anderen peuteren in hun neus ofzo en marietje zoemt.Maar het is niet erg, zelfs moet ik zeggen, ik vind het nog steeds grappig en rustgevend

Leave a Reply